نظارت بر تولید محصولات زراعی مبتنی بر اطلاعات حاصل از تصاویر ماهوارهای، ابزاری موثر برای بیمه محصولات زراعی است. چنانکه امروزه نقش فناوری سنجش از دور در بیمه محصولات کشاورزی را نمیتوان نادیده گرفت. با استفاده از تصاویر ماهوارهای و فناوری سنجش از دور، ارزیابی یک رویداد بیمهشده میتواند اندکی پس از وقوع یک فاجعه انجام شود. بر اساس این دادهها، بیمهگذاران میتوانند در مدت زمان کوتاهی خسارات وارده به کشاورزان را ارزیابی کرده و به آنها بپردازند. بدون استفاده از این فناوری، ارزیابی خسارات وارده تنها با مراجعه کارشناسان بیمه به مناطق خسارتدیده و صرف هزینههای زیاد انجام شده و ماهها به طول میانجامد. همچنین بیمهگر میتواند با استفاده از پایش ماهوارهای و مداوم محصولات زراعی و استفاده از اطلاعاتی همچون میزان رطوبت خاک، شاخص سطح برگ، میزان بیومس، شناسایی آفات گیاهی، شناسایی استرس آبی گیاه و ... خسارات احتمالی را پیشبینی و از وقوع آنها جلوگیری کند. البته ماجرا به همین راحتیها هم که گفته میشود، نیست. استفاده از فناوری سنجش از دور در بیمه محصولات کشاورزی چالشهای متعددی هم پیش رو دارد. از چالشهای موجود میتوان به کوچکبودن اراضی زراعی، پوشش ابری در طول دوره رشد، وضوح مکانی و زمانی نسبتا بالای مورد نیاز و لزوم اعتبارسنجی نتایج اشاره کرد. همچنین قابل ذکر است با استفاده همزمان از انواع تصاویر اپتیکی و همچنین تصاویر راداری و نمونهبرداریهای زمینی میتوان چالشهای موجود را تا حد زیادی از میان برداشت. در استفاده از فناوری سنجش از دور در بیمه محصولات کشاورزی، نمونههای موفق اجرایی هم وجود داشته و دارند. شرکتهای سنجش از دور در سراسر دنیا اطلاعات ارزشافزوده تولید را به شرکتهای بیمه ارائه میدهند. به عنوان مثال پروژه بینالمللی RIICE (Remote sensing-based Information and Insurance for Crops in Emerging economies) با مشارکت بخشهای خصوصی و عمومی در حال اجراست. این پروژه با هدف کاهش آسیبپذیری محصول برنج کشاورزان در کشورهای کمدرآمد آسیا با مشارکت شرکتهای مطرحی چون sarmap،Allianz,giz،Swiss Re ،IRRI , آژانس توسعه و همکاری سوئیس (SDE) و کشورهای ویتنام، هند، کامبوج، فیلیپین و تایلند شکل گرفت. این پروژه از سال 2013 تا کنون بیش از 15 میلیون هکتار از مزارع برنج در سال را پایش کرده است. برنامه RIICE بیش از 300 نماینده از موسسات کشاورزی وابسته به دولت یا تحت نظارت دولت را آموزش داد تا آنها را قادر به انجام کار میدانی، پردازش و تفسیر اطلاعات مبتنی بر ماهواره و اجرای مدلهای شبیهسازی محصول کند. با توجه به اطلاعات حاصلشده، دولتها قادر خواهند بود خسارتها را پیش بینی و از بروز آنها جلوگیری کنند.