در پی چاپ مطلبی در روز 17 فروردین 1402 در روزنامه جهان صنعت، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات جوابیه ای را صادر کرد.
در پی چاپ مطلبی در روز ۱۷ فروردین ماه در وبسایت «جهانصنعت» با عنوان «تقلای پیامرسانهای بومی»، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات جوابیهای به شرح زیر صادر کرد:
همانطور که میدانید کشور ما از نظر نیروی انسانی خبره و فعال در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات دارای ظرفیت قابل توجهی است. امروزه در حالی که بسیاری از کشورهای توسعهیافته برای انجام امور روزمره خود نیازمند استفاده از پلتفرمهای خارجی هستند، مردم کشور ما با استفاده از پلتفرمهای داخلی بخش قابل توجهی از نیازمندیهای خود را در حوزههایی مانند خرید و فروش، حملونقل، دریافت انواع خدمات و… مرتفع میکنند. بر همین اساس از سالیان گذشته نیز چندین پیامرسان داخلی با استفاده از توان همین جوانان ایرانی با پشتیبانی و مدیریت قسمتهای مختلفی از بخش خصوصی کشور شکل گرفت که بخشی از مردم از ظرفیت این پیامرسانها استفاده میکردند. پس از اجرای محدودیت در مهر ماه گذشته روی دو پلتفرم خارجی که با تصمیم نهادهای امنیتی انجام شد، میزان اقبال عمومی به پیامرسانهای داخلی نیز با شیب تندتری رشد کرد که خوشبختانه با پشتکار خود این پیامرسانها و البته حمایتهای مادی و معنوی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، زیرساختهای آنها نیز متناسب با نیاز کاربران به سرعت ارتقا یافت تا امور روزمره مردم دچار اخلال نشود. یکی از مشکلاتی که عموما کاربران پیامرسانهای داخلی از آنها گلایه داشتند تعدد آنها بود که در نتیجه ارتباط بین کاربران را با سختیهایی مواجه میکرد. بر همین اساس پیشنهاد ایجاد امکان ارتباط بین پیامرسانهای داخلی مطرح شد. در ابتدای ارائه این پیشنهاد ابهاماتی در حوزه مسائل فنی و حقوقی وجود داشت که به همین دلیل برخی مدیران پیامرسانها در خصوص پیوستن به این طرح اتفاق نظر نداشتند. در ادامه با برگزاری جلسات متعدد در سطوح مختلف کارشناسی و مدیریتی و بررسی روشهای مختلف فنی و البته روشنتر شدن ابعاد حقوقی این پروژه، اجماع خوبی میان پیامرسانها جهت مشارکت فعال در اجرایی شدن این پروژه شکل گرفت.
لازم به توضیح است که اتحادیه اروپا نیز الزام اتصال پیامرسانهای بزرگ با پیامرسانهای بومی خود را تصویب کرده است، بر همین اساس پیامرسانهای بزرگ فعال در اروپا از سال آینده میلادی مکلف به پیادهسازی امکان اتصال متقابل با پیامرسانهای کوچکتر هستند. پیامهای مبادلهشده بین سرورهای پیامرسانها نیز با استفاده از آخرین فناوریهای موجود به صورت رمزنگاری مبدا به مقصد
(end to end encryption) رمزنگاری شده و عملا امکان رمزگشایی آن در طول مسیر وجود ندارد. در خصوص پیچیدگیهای فنی نیز ادعای کارشناس مصاحبهکننده کاملا درست است. این پروژه دارای پیچیدگیهای فنی قابل توجهی بوده اما با توجه به توان فنی بومی کشور و به لطف خدا فاز آزمایشی این پروژه به صورت کاملا موفقیتآمیز بوده است. اکنون این پروژه در مرحله پیش از انتشار عمومی قرار دارد، این بدین معنی است که از مرحله پیادهسازی فنی عبور کرده و در فاز اجرایی هم موفق بوده است.
اما قطعا دریافت بازخورد از کاربران پس از انتشار عمومی میتواند به ارتقای این پروژه کمک شایانی کند.
در خصوص سیاستهای خاص هر کدام از پیامرسانها در موضوع بازاریابی هم باید توجه داشت که هم معماری شبکه و هم سیاستهای کلی پیامرسانها هیچگونه تغییری نکرده است. در اینجا صرفا یک قابلیت جدید به پیامرسانهای مشارکتکننده در این طرح اضافه شده و سایر سرویسهای آنها مثل تماس صوتی و تصویری، پخش زنده، فروشگاههای اینترنتی و… آنان به فعالیتشان ادامه داده و مشتریان خود را حفظ خواهند کرد. سیاستهای کلانی که قبلا هر شرکت برای ادامه مسیر خود ترسیم کرده است کماکان به قوت خود باقی است.
در ادامه عنوان شده که این شرکتها قرار است با یکدیگر تلفیق شوند، به نظر میرسد کارشناس محترم اینگونه برداشت کرده که قرار است از تلفیق این پیامرسانها یک شرکت جدید دولتی و به تبع آن یک پیامرسان دولتی ایجاد شود! این گزاره نیز به هیچ وجه صحیح نیست. همانطور که پیشتر گفته شد تنها یک قابلیت به پیامرسانها اضافه شده و در حاکمیت شرکتی و حتی ماهیت خصوصی آنها هیچگونه تغییری ایجاد نخواهد شد. حتی پیادهسازی این پروژه نیز با استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و تنها با حمایت و نظارت سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات صورت گرفته است.
لذا اطلاق عنوان شکلگیری پیامرسان دولتی از اساس صحت ندارد.در بخش پایان گزارش هم به درصد بالای اشتراک کاربران پیامرسانهای داخلی اشاره شده است که در این خصوص باید توجه داشت، طبق بررسیهای فنی و آماری صورت گرفته حدود ۲۰ الی ۳۰ درصد کاربران فعال ماهانه در بین پیامرسانها به صورت مشترک فعالیت میکنند و سایر کاربران از یک پیامرسان خاص با توجه به ذائقه و نیازمندی خود استفاده میکنند (هرچند ممکن است در سایر پیامرسانها هم ثبتنام کرده باشند اما عملا امورات خود را با استفاده از یک پیامرسان خاص انجام میدهند)، لذا ایجاد قابلیت ارسال و دریافت پیام از بستر یک پیامرسان به پیامرسان دیگر به صورت مستقیم میتواند علاوه بر راحتی کاربران در ارتباطگیری با سایرین، در رونق پیامرسانها نیز تاثیرگذار باشد.
در پایان نیز به نویسنده محترم توصیه میشود اندکی در خصوص تیترهای مورد استفاده خود دقت بیشتری مذول نمایند، انتخاب تیتری با عنوان «تقلای پیامرسانها» برای سرویسهای داخلی که با تلاش و پشتکار جوانان نخبه ایرانی پذیرای میلیونها کاربر هستند در شأن پایگاه خبری وزین «جهانصنعت» نیست.