TAE مخفف سه واژه Trans Asia- Europe است که به قولی بزرگترین یا به عبارت صحیحتر طویلترین کابل زمینی جهان است. این سیستم کابلی از شانگهای چین آغاز و به فرانکفورت آلمان ختم میشود. طول آن 24000 کیلومتر است که از کشورهای چین، قرقیزستان، قزاقستان، ازبکستان، ترکمنستان، ایران و ترکیه و در کشورهای آذربایجان، اوکراین، رومانی، مجارستان، اتریش و آلمان میگذرد.
این سیستم در ایران با سرمایه گذاری 22 میلیون دلاری و با اهدافی نسبتا آرمان گرایانه مانند حمل سیگنال های تلویزیونی از ایران به کشورهای CIS ، افزون بر سایر، اهداف نصب و بهرهبرداری شد. اما از ظرفیت 4STMI آن فقط در حد 1/5 STMI استفاده شده این در حالی است که از طول عمر آن 9 سال نیز گذشته است. شایان ذکر است که طول عمر مفید این کابل که مفصلا در بخشهایی از کشور مفصل بندی شده، بین 15 تا 20 سال تخمین زده شده و برگشت سرمایه آن محقق نشده است.
یکی از معضلات شرکتهای مخابراتی روشن کردن فیبرهای خاموش یا Dark Fiber هاست که سیگنال و دادهای روی آن ها رد و بدل نمیشود و زیر خاک آرمیدهاند.
اقدامات اخیر شرکت ارتباطات زیرساخت و عزم مدیریت جدید آن بر کاهش قیمت تعرفههای ترانزیت مسیر انتقال ایران، یحتمل یکی از سائق ها شرکتهای مستقر درکشورهای همسایه است، اما به نظر می رسد این مسأله هنوز برای تحقق تبدیل ایران به هاب منطقه کافی نیست، بلکه مواردی چون توسعه نایافتگی کشورهای همسایه از جمله ترکمنستان مدیریت غیرمتمرکز سیستم TAE ، کیفیت سرویس و قطعیهای آن نیز باید به شدت مدنظر قرار گیرند. ظرفیتهای خریداری شده و یا استفاده نشده روی دیگر سیستمهای بینالمللی که علیرغم پیشبینی شرکت مخابرات ایران و شرکتهای شریک، به سبب چرخش بازار مخابرات سنتی، ترافیکی روی آن قرار نگرفت، از دیگر فیبرهای خاموش شرکت مخابرات ایران است که بهایی نسبتا سنگین نیز بابت آنها پرداخت شده و واجب است در بخش بازرگانی شرکت ارتباطات زیرساخت این گونه سرمایه گذاریهای قبلی که برگشت آنها اصلا محقق نشده در دستور کار فروش، تعویض و یا ترافیک اندازی قرار داده شوند.