این پرچم انقلاب خونین

از:احمدشریعتی(بیدار)

تهران

از دوست چگونه برکنم دل؟

برگو که فرو نهند محمل

جان مانده بجای وتن روانه

والله دگر این ستم روا.نه

حاشا من و.از حسین جدایی؟

کی زینب و رسم بیوفایی ؟

برخاست هم از بریده نایی

ناگاه نوای آشنایی

سازنده و پرطنین وجانسوز

آوای امید وشعله افروز

کای مونس وهمدم برادر

خونین دل و داغدیده خواهر

هرظلم و ستم بکاربندند

هرگونه جفا به ماپسندند

من بی تو.توبی من.این محال است

کس را نه دگر چنین مجال است

هرجا که روی منت بهمراه

من از تو جداشوم؟نه.والله

ازعهده این سفر برآیم

تن گرکه نبود.باسرآیم

از دوری من مدار تشویش

چون آینه هرکجا منت پیش

من آینه دار خواهرستم

هر لحظه تر برابرستم

من در همه حال در حضورم

بر نیزه ویا که در تنورم

من با تو همه به گشت وسیرم

بر شاخ درخت یا به دیرم

در مجلس آن پلید کافر

در طشت زرم ترا برابر

با این همه غم که آشنایی

خواهر تو رفیق راه مایی

راهی که به مقصد کمال است

تفریق میان ما محال است

زین پس که بجلوه اسارت

داری تو به کاروان اسارت

وین پرچم انقلاب خونین

بر دوش کشی چو جان شیرین

خود نهضت آدمیت ماست

پاینده و پاک نیت ماست

درهردو جهان کمال یابد

وان قدرت لایزال یابد

باز آوردآنچه رفته ازدست

هشیارکند جوامع مست

خواهر تو به حشمت اسارت

من از برکات این شهادت

از بند یزیدهای دوران

آزاد کنیم جان انسان

یارب به گرامیان کویت

خونین کفنان نام جویت

(بیدار)دلی به ما عطا کن

آزاد ز بند هر خطا کن