با سلام به دوستان علاقه مند به شعر و ادب ؛
          با توجه به اینکه عنوان مطلبی که طی آن مشاعره آغاز شد برای سایر دوستان مبهم بود ادامه ی مشاعره در این بخش همراه با ذکر اشعار گذشته می آید تا دوستانی که تمایل دارند در این مشاعره شرکت کنند:

آقای محمود خوش نظر:
با مدعی نگویید اسرار عشق و مستی                         تا بی خبر بمیرد در کنج خود پرستی
عاشق شو ارنه روزی کار جهان سرآید                      ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی

امامی:
یک عده به سنگ بودن عادت دارند              از رود شــــــــدن عجیب وحشت دارند
کار شب و روزشان شده زور زدن              دست خودشان نیست ، یبوست دارند !

خوش نظر:
در این زمانه بی های و هوی لال پرست               خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست
هنوز زنده ام و زنده بودنم خاری است                    به تنگ چشمی نامردم زوال پرست


بخشی:
تقوی کن و دل خوش دار گر مرد خدا هستی                  زیرا که در این وادی بس بیم خطر باشد
در یاب تو نیکی را تا عمر ابد یابی                          گر دور شوی زین ره کارت به ضرر باشد

خوش نظر:
دلا معاش چنان کن که گر لغزد پای                     فرشته ات به دودست دعا نگه دارد

بخشی:
دل طیب ز سر شوق پی حق بشتا فت                              شب که مرغ سحر از زمز مه بیدا رم کرد

امامی:
دلا خوبـــان دل خونیــن پسنــدنــــد
دلا خون شو که خوبان این پسندند

متاع  کفر و دین بی مشتری نیست
گروهی آن گروهی این پسنــدنــد !

خوش نظر:
دوستی گفت صبر کن زیراک                  صبر کار تو خوب زود کند
آب رفته به جوی  باز آرد                     کارها به از آن چه بود کند
گفتم ار آب رفته باز آید                       ماهی مرده را چه سود کند

بخشی:
دلا تا بزرگی نیاری به دست                 بجای بزرگان نشاید نشست

امامی:
تکیه بر تقوا و دانش  در طریقت ، کافری ست
راهرو گر صد هنـــــر دارد ، توکــــــل بایدش