استارت آپ, واژه اي که در سال هاي اخير زياد در مورد آن خوانده و شنيده ايم حتي اين موضوع وارد کشورمان نيز شده و بعضا شاهد برگزاري گردهمايي هاي تحت عنوان استارت آپ ويکند در شهرهاي مختلف کشور هستيم اما به واقع تعريف استارت آپ چيست استارت آپ واژه اي است که در سال هاي اخير در اخبار دنياي فناوري به کرات شاهد استفاده از آن در توصيف کمپاني هاي نوپايي هستيم که راهکارهاي جديدي را براي حل مشکلات و مسائل موجود در دنياي فناوري مطرح مي کنند. به طور قطع منشا اين واژه در سن فرانسيسکو و دره ي سيليکون نهفته است. اما استارت آپ چيست و به چه کمپاني هايي استارت آپ اطلاق مي شود؟ نيل بلومنتال، موسس و مديرعامل کمپاني واربي پارکر (Warby Parker) استارت آپ را اين چنين تعريف مي کند: استارت آپ يک کمپاني نوپا است که راه حلي نوين را براي يک مساله ارائه مي کند؛ در حالي که تضميني براي موفقيت کمپاني از طريق راه حل ارائه شده وجود ندارد. بسياري استارت آپ را فرهنگ نويني براي انديشه هاي نو و خلافيت برفراز ايده هاي موجود مي دانند که هدف از آن برطرف کردن مشکلات موجود در نقاط کليدي است که به عنوان پاشنه ي آشيل راه حل هاي موجود شناخته مي شوند. آدورا چئونگ، موسس و مديرعامل کمپاني هوم جوي (Homejoy) که يکي از استارت آپ هاي مطرح ايالات متحده در سال ۲۰۱۳ بوده، در تعريف استارت آپ اين مفهوم را با عنوان پنجره ي ذهن رو به آينده خوانده است. وي در اين خصوص چنين اظهار نظر کرده است: تاسيس يا پيوستن به يک استارت آپ به معناي يک تصميم جدي براي جدا شدن از شرايط ايده آل و پايدار به منظور دستيابي به رشد برق آسا و تلاش براي ايجاد موجي از تغييرات در مدت زمان کوتاه است. براساس تعريف مرين-وبستر استارت آپ به اين معني است: عمل يا مجموعه اي از کارها به منظور يک حرکت جديد و يک شرکت يا کسب و کار نوپا فرهنگ واژگان انگليسي آمريکن هريتيج نيز استارت آپ را تعريف کرده: يک کسب و کار يا تعهدي که به تازگي آغاز به فعاليت کرده است.

بلاک چين چيست مشکلي که اکثر توضيحاتي که درباره بلاک چين BlockChain گفته مي شود اين است که جزئيات را بيشتر از آنچه اهميت دارد ارائه مي دهند, که اين کار باعث گيج شدن افراد مي شود بلاک چين چيست ؟ مشکلي که اکثر توضيحاتي که درباره بلاک چين (BlockChain) گفته مي شود اين است که جزئيات را بيشتر از آنچه اهميت دارد ارائه مي دهند، که اين کار باعث گيج شدن افراد مي شود. در عوض، در اين مقاله قصد داريم براي شما يک توضيح ساده و غير تخصصي در مورد بلاک چين که هرکسي مي تواند درک کند، ارائه مي دهيم. جالب نبود اگر مي توانستيد مدارک هويتي خودتان را درست کنيد و هيچ نيازي هم به دولت يا سازمان هاي مختلف نداشتيد؟ يا اينکه توانايي جمع آوري و نگهداري داده هاي مربوط به هر کاهوي کاشته شده داخل مزرعه را از لحظه برداشت از زمين تا فروشگاه داشتيد؟ حتي بهتر از اين، چه مي شد اگر مي توانستيد به تمام اين داده ها و سيستم جمع آوري آنها اعتماد کنيد و جلوي دستکاري اطلاعات توسط مجرمان را مي گرفتيد؟ بلاک چين در اين زمينه مي تواند کمک کند. بلاک چين چگونه کار مي کند؟ فناوري بلاک چين احتمالا بهترين اختراع پس از اينترنت بوده است. اين فناوري اجازه مي دهد که بتوان بدون وجود يک نهاد مرکزي اقدام به تبادل ارزش کرد. تصور کنيد که شما و من روي آب و هواي فرداي تهران با هم يک شرط ۵۰ هزار توماني مي بستيم. من مي گفتم فردا هوا آفتابي است و شما مي گفتيد هوا باراني است. در حال حاضر ۳ گزينه براي انجام چنين شرطي در اختيار داريم: ۱. مي توانيم به همديگر اعتماد کنيم. اگر با هم دوست باشيم اين راه خوبي براي مديريت چنين شرايطي است. البته حتي دوست شما هم مي تواند پولي پرداخت نکند. ۲. مي توانيم اين شرط بندي را تبديل به يک قرارداد کنيم. با وجود قرارداد طرفين تمايل بيشتري براي پرداخت پيدا مي کنند. البته اگر يکي از طرفين نخواهد به قرارداد پايبند باشد، طرف برنده بايد براي احقاق حق خود به مراجع قانوني مراجعه کند و هزينه هاي حقوقي را نيز پوشش دهد. ۳. ما مي توانيم سراغ طرف سومي برويم هر کدام از ما ۵۰۰۰۰ تومان به او بدهيم. در آخر او پول برنده را پرداخت مي کند. البته اين احتمال نيز وجود دارد که او با پول من و شما پا به فرار بگذارد.

علامت # در ميان انگليسي زبان ها, يک علامت جديد نيست اين علامت که Number Sign ناميده مي شد و مي شود, خصوصاً در ميان آمريکايي ها, به عنوان جايگزين «عدد» به کار مي رود به عنوان مثال نفر اول را با ۱# نشان مي دهند و مي خوانند Number One. اين علامت راه خود را به داخل صفحه کليد تلفن‌ها هم باز کرد و در آنجا معمولاً Hash خوانده مي‌شد (خصوصاً براي کساني که خارج از آمريکا بودند و اين علامت را علامت اعداد نمي‌دانستند). حتي به کليدي که اين علامت روي آن ترسيم شده بود، Hash Key مي‌گفتند. حدود سي سال پيش بود که دنيس ريچي خالق زبان برنامه‌نويسي C، تصميم گرفت براي جداکردن کلمات کليدي و مهم برنامه‌نويسي از ساير کلمات و عباراتي که در داخل کد برنامه مي‌آمد، از علامت # استفاده کند. اين علامت را در آن زمان Number Sign يا علامت عدد مي‌گفتند. بنابراين براي برنامه‌نويسان مواردي مانند اينها به چشم آشنا شد: include# شايد همان مدل فکر کردن بود که زماني که در IRC به عنوان يکي از اولين نرم‌افزارهاي چت کردن گروهي جهان، عنوان هر چت روم، با علامت # مشخص مي‌شد و به اين شيوه عنوان چت روم از تمام کلمات و جملات ديگري که در آن صفحه ديده مي‌شد متمايز مي‌گشت (آن زمان هنوز صفحه نمايش منوکروم يا تک رنگ بود و ايجاد تمايز جز با اين علامت‌ها معنا نداشت). در سال ۲۰۰۷ يکي از کاربران توييتر، تصميم گرفت با استفاده از هشتگ، همان فضا را شبيه سازي کند. به عبارت ديگر، با استفاده از هشتگ، به تعريف موضوع و طبقه‌بندي مطالب بپردازد.

در اين فناوري, تصوير يک صفحه کليد با فرکانس فضايي بالا و چيدمان خاصي از اعداد با تصوير دومي ادغام مي شود که چيدمان عدديِ کاملاً متفاوت و فرکانس فضايي پاييني دارد در اين فناوري، تصوير يک صفحه کليد با فرکانس فضايي بالا و چيدمان خاصي از اعداد با تصوير دومي ادغام مي شود که چيدمان عدديِ کاملاً متفاوت و فرکانس فضايي پاييني دارد. به اين ترتيب، وضوح هر تصوير به فاصله فرد از صفحه نمايش بستگي خواهد يافت. در يک فناوري جديد، تصويري از يک صفحه کليد با فرکانس فضايي بالا و چيدمان خاصي از اعداد با تصوير دومي ادغام مي شود که چيدمان عدديِ کاملاً متفاوت و فرکانس فضايي پاييني دارد. به اين ترتيب، وضوح هر تصوير به فاصله فرد از صفحه نمايش بستگي خواهد يافت. طي دهه گذشته و از زمان پيدايش گوشي هاي هوشمند، آگاهي عموم نسبت به تهديدهاي احتمالي ناشي از اين روش دزدي اطلاعات، افزايش چشمگيري يافته است. گرچه آمار موثقي درباره ميزان رواج اينگونه حملات وجود ندارد، اما بر اساس يک نظرسنجي،۷۳ درصد از کاربران دستگاه هاي همراه گفته اند که به گوشي افراد ديگر سرک کشيده اند و PIN آن ها را ديده اند، گرچه اين کار لزوماً با نيت خراب کاري نبوده است.​ تمام کاربران خودپردازها يا گوشي هاي هوشمند با اين تجربه ناخوشايند مواجه شده اند که يک غريبه در فاصله اي بسيار نزديک به آن ها ايستاده باشد و بتواند تراکنش مالي آن ها را مشاهده کند و حتي بتواند PIN يا شماره حساب شخصي آن ها را يادداشت کند.