بسم ا... الرحمن الرحیم ایام مبارکی هست شعبان، ماهی که شیعه در این ماه ، حال و هوای دیگری به خودش میگیرد، هر جامعهی شیعه که وارد شویم در ماه شعبان به جشن و سرور، لبخند بر لبان، آمادگی کامل برای انتظار دارد. و به عبارتی انسان احساس میکند که در این جوامع بهار شکل واقعی خودش را گرفته و میگیرد و همه جشم به راه نیمه شعبان هستند روزی که انشا ا.. آن عزیز با ظهور خودش انسانها را از رنج و سختی و ظلم و ستم نجات بده. هفته دولت هست، یاد شهیدان رجایی و باهنر و آن الگوهای حکومتی که در دامن این انقلاب پرورش یافتند و در عین حالی که زمانی بسیار کوتاه فرصت پیدا کردند ولی نامی از خود در تاریخ ثبت کردند که همه دوست دارند در راه آنها قدم بردارند، همه دوست دارند مثل آنها باشند. همه دوست دارند خودشان را با آن بزرگواران، در واقع هم رزم بدانند یا هماهنگ بدانند. افتخاری نصیب همه دولتهایی که در نظام ج .ا.ا بر پا میشود، نصیب اینها شده که هر ساله، به یاد این شهیدان جشنی بر پا شود و همزمان که معیارها والگوها مطرح میشود، شاخصها مطرح میشود، تلاش در رسیدن اهداف و آرمانهای آن دو تا بزرگوار که آن آرمانها و اهداف هم از متن انقلاب، از متن اسلام جوشیده شده است، فراهم شود. ما هم تبریک میگوییم به همه عزیزان، به خانواده دولت، به همهی دستاندرکاران قوه مجریه، این روز را و همه ملت شریف ایران این هفته را و امیدوار هستیم که توفیق بده که بتوانیم راه بزرگواران را آنطور که باید و شاید ادامه دهیم و در شان نظام ما و مردم ما است قدم برداریم. از هنرمندان عزیز که با سر پنجهی هنر خودشان محفل امروز ما را گرم کردند تشکر میکنم. از همه عزیزانی که دستاندرکار این برنامه بودند و هستند و تلاش کردند به بهترین وجه این جشنواره برگزار شود تشکر میکنیم. و آن جور که فرمودند سرکار خانم دکتر پورمهدی که نزدیک به یک سال تلاش شد و تا امروز شاهد تقدیر و تشکر از عزیزان در ردههای مختلف کار میباشیم خوب تلاش خستگی ناپذیری را انجام دادند و سعی و تلاش هم بر این بود که به بهترین وجه این جشنواره برگزار شود و رضایت عمومی را در برداشته باشد. گرچه همان گونه هم که اشاره شد با جمعیت نزدیک به هفتاد هزار در این وزارت و اختصاص 140، در واقع محدودیت عدد 140 برای انتخاب کار را سخت میکند. کار را مشکل میکند و اینها بهانهای است که طبیعتاً ما یک بار دیگر مرور کنیم، معیارها و شاخصها و دستاوردها را معرفی کنیم الگوهایی که در راه خدمت به مردم تلاش کردند و کار کردند هر چند اندک باشد ولی با توجه به عظمت هدف این جشنواره کار و مقدس بودن آنها که باید تاثیر بگذارد بر روی کار و خودمان را آماده کنیم. برای سال جدید و پر تلاش دیگر، انشاء ا... که دستاندرکاران توانسته باشند آن جورکه باید به حرفشان عمل کنند. من چند تا نکته را فقط از فرصت استفاده میکنم. یکی بحث توسعه منابع انسانی است که هر ملتی، هر جامعهای سرمایهی اصلیاش نیروی انسانی است، در و دیوار نیست. البته آنها هم سر جای خودشان مهم است. گرچه ابزار و امکانات هم سر جای خودشان مهم است و باید به آن پرداخته شود، ولی مسالهی اصلی در واقع نیروی انسانی است. سرمایه اصلی نیروی انسانی است. ما اگر نیروی انسانی فرهیخته داشته باشیم، ساخته شده داشته باشیم، با تجربه داشته باشیم، آگاه به مسایل داشته باشیم، با وجدان کاری داشته باشیم، نیروی انسانی که میتواند تحول ایجاد کند درهر جامعه کوچک و بزرگ، تفاوتی از این بابت نداشته باشد. میتوانند سر منشأ تحول باشند. تحول در جهت ارتقاء و تعالی، در جهت کسب در واقع معرفتها، در جهت کسب ارزشها. اگر نیروی انسانی خوب تربیت شود آن جامعه زودتر به اهدافش میرسد. سرمایهگذاری برای تربیت نیروی انسانی جزء وظایف همه بخشهای اجرایی و قانونگزار دولت است. یک مجموعه و جامعه هست. اگر نگاه کنند، در طول تاریخ جوامعی هم که پیشرفت داشتند به خاطر توجه ویژه، به منابع نیروی انسانی بوده و آن جوامعی هم که عقب افتادند یا عقب میافتادند یا مشکلاتی را روبهرو می شوند. دلیل اصلیش این است که در بخش نیروی انسانی سرمایهگذاری نشده و یا توجه ویژه نشده است. در مجموعه شرکتها هم ما باید به این بحث توجه ویژه کنیم. به هر حال شرکتهای ما سرمایه اصلیشان نیروی انسانی شان هست. و با این نیروی انسانی است که میشود هر ناممکنی را از نظر اجرایی ممکن کرد. میتوان به هر هدفی که ترسیم شود و قابل دسترسی باشد توسط انسان دسترسی پیدا کرد. میشود بسیاری از ناملایمات را هموار کرد. موانع را از سر راه برداشت. میشود سرعت داد میشود دقت را بالا برد.کیفیت را بهبود داد. میشود بهرهوری را به وضعیت مطلوب رساند. الان هم اگر با یک زوایه خاصی نگاه کنید علت اصلی که ملت شریف ایران در جهان دارد یک عزت خاص است، یک آبرو است دارد، یک جایگاه ویژه هست، نه به خاطر اسلحهاش است ، نه به خاطر صنعتش است که دیگران بهترش هم دارند. به خاطر نیروی انسانی پایکار، فداکار و آمادهی فداکاری وایثارگری، آگاه، روشن، بصیر هست که در ایران حضور دارد و میبینیم که همه سر تعظیم فرود میآورند. خیر و برکت الهی هم شامل حال این بخش روز به روز میبینیم میشود. چون دنیا میبیند، که ملت ایران تصمیمی را بگیرد اجرایش میکند. می بیند اگر ملت ایران، اراده کند، قدمی را بر دارد، حتماً بر میدارد و به آن هدف می رسد. می بیند ملت ایران اگر تصمیم گرفت که در یک شاخهای از صنعت وارد شود، در یک شاخهای از امداد رسانی وارد شود، واقعاً انجام میدهد و الگو میشود. بحمد الله این همبستگی و وحدتی که الان در جامعهی ما وجود دارد علیرغم همهی مشکلات و موانع و معضلات، الگویی ساخته از این جامعه، الگویی ساخته از این ملت مرور بکنید واقعاً اخبار مختلف را، رجوع بکنید نه اخبار منظورم نه اخبار خودمان نیست؛ ببینید هر جا هست، امروز صبح با سفیر ایران در هندوستان، بنده ملاقات داشتم با ایشان، توضیحاتی که میداد، حتی راجع به همین بحث شعبان مطرح میکرد، چه وضعیتی دارد ایران در هندوستان، چه عظمت و موضعگیری که دولت هند اشتباه کرد، خیلی هزینه برایش پرداخت کرده تا الان. حالا بعداً چه چیزهایی بایست پرداخت بکند. چون ملتها آگاهند. میدانند ملت رشید ایران، ملت با شرفی هست. ملت آگاهی است. ملت کاری هست. ملتی هست که جز سعادت و خیر بشر را نمیخواهد. وبحمد ا.... ،بهر حال اینگونه جشنوارهها، یک ویژگیاش این است که ما این منابع انسانی را گوشهایاش را بتوانیم انتخاب کنیم، معرفی کنیم و امیدواریم که در سال آتی بستری فراهم شود که آنهایی هم که نمونه هستند و واقعاً نمونه هستند ولی از دید پنهان هستند و حضور پیدا نمیکنند بیشتر حضور پیدا کنند و به عنوان یک وظیفه تلقی کنند که دراین نوع جشنوارهها، خودشان را عرضه کنند. ابراز اندام بکنند. و نمایش بگذارند قدرت و تواناییها و قابلیتهای خودشان را و همهی ما هم بهرهمند می شویم از حضورشان و هم از تجاربشان استفاده کنیم. هم با معرفی و الگوسازی باعث پیشرفت هر چه بهتر جامعهمان بشویم و شرایط و بستر را آسانتر کنیم برای کار و تلاش. معیارها و شاخصهایی که گفته شد خوب دیدید که واقعاً بحثهای اصولی و ارزشی هست عمدتاً، چیزهایی هست که هم در کتب مدیریت شما به آن برخورد میکنید و هم درکتب دینی و معرفتی و هم در متون اسلامی. در مسایلی که با روح و روان انسان سرو کار دارد معیارهایی است که جزء آرمانهای انسان است،باید به آن برسد. ما هم باید تلاش کنیم و در عین حال که یک فضای صمیمی و با نشاطی را در محیط کاریمان ایجاد میکنیم در عین حال راندمان کاری و بالا بردن ارزش افزودهمان را بیشتر کنیم. توجه به آن کنیم و در ساختن خودمان هم تلاش بکنیم و کار بکنیم. علاوه بر اینکه در ساختن جامعه باید کار و تلاش بکنیم. این دو شهید بزرگوار، روحیات، خلقیات، ابعاد زندگیشان را مرور کنید همه برای بشریت، درس است. واقعا درس است ما نداریم یا در واقع کم هستند، نه این که نداشته باشیم. بسیار افراد اینگونه که به این مراجع برسند و در این مراتب قرار بگیرند و آن انسانیت خودشان را حفظ بکنند و کاملتر بکنند روزبه روز، خوب کماند. به همین دلیل هم، الگو میشوند. بحمد ا... در حوزه ارتباطات، فناوری اطلاعات، مجموعه خانوادهی مخابرات، پست، پست بانک و سازمانهای وابسته، سازمان فضایی، سازمان تنظیم مقررات، همهی این مجموعههایی که کار میکنند؛ یکی از ویژگیهای این مجموعه این است که از نیروی انسانی قابل توجه و با کیفیت خوب برخوردار هست. فکر کنم زبانزد همه هم هست. بحمد ا... ما افراد شرور و افراد در واقع چیز کم داریم. در این مجموعه، واقعاً کم داریم. بحمد الله، منابع انسانی ما وضعیت خوبی را دارد. از نظر اخلاقی- رفتاری- وجدان کاری روحیهی خدمتگزاری ولی بهر حال مجموع باید به صورت یک سیستم عمل کند. اگر سیستم عمل کرد ما موفقیتمان روز به روز بیشتر میشود. در یک سیستم همه چیز باید قاعدتاً وجود داشته باشد. ببین بعضی از مثلا بازیها که تکامل یافته و به یک مرحله رسیده و سیستم شدند، هر کدام بازیها را نگاه کنید، از شطرنج گرفته تا فوتبال در فوتبال کارت قرمز داریم. حتماً وجود دارد. کارت زرد وجود دارد اخراج در واقع وجود دارد. برخورد آنجوری وجود دارد. تشویق وجود دارد. هماهنگی وجود دارد. فرماندهی وجود دارد. صمیمت، برادری، برابری، همهی اینها وجود دارد. مسؤولیت پذیری وجود دارد. هر کس وظیفهی خودش را باید انجام بدهد. تقسیم کار به خوبی انجام میگیرد. در یک اداره و مجموعه هم ما همینجوریم. یعنی ما باید به صورت یک سیستم عمل بکنیم. باید تعصب داشته باشیم. یک جایی اشکال پیدا میکنیم باید منتقل شود و رفع عیب شود؛ اگر رفع عیب نشود آن عیب ممکن است سرایت کند، اگر سرایت نکند حداقل بخشی را مختل میکند. مجموعه باید هماهنگ با هم کار کند. هر کس در جایگاه خودش باید بهترین نقش را بازی کند. طبیعتا زیبایی هم به همین است. یک انسانی را نگاه میکنیم مثلا انگشت شست اش 10 سانت باشد. یک انگشت دیگرش 2 سانت باشد. خیلی بیریخت میشود. مجموعهی ما باید یک مجموعهی هماهنگ، همدل، تقسیم کار شده، تقسیم وظیفه شده، هر کس وظیفه خودش را باید انجام بدهد و در حوزه خودش کار کند. اگر این چرخ دندهها به صورت منظم کار بکند، واقعاً هر ناممکنی ممکن میشود. آمار و ارقامی که در بعد از انقلاب اسلامی هست در حوزههای مختلف، یعنی کاری هم ندارد به ارتباطات و فناوری اطلاعات، حوزه دیگر هم نگاه بکنید، از کمیته امداد گرفته تا سازمان مسکن تا جاده و راهسازی، تا امور کشاورزی، آمار، ارقام اگر مرور بکنید، میبینید که واقعاً دراین دوران مدیران مربوطه، کارکنان و مجموعه کسانی که در دولت، کار میکردند، زحمت کشیدند، تلاش کردند. و به اهدافی هم دست یافتند. ولی خوب عقب افتادگی آن قدر زیاد است که حالا، حالا نمیشود جبرانش کرد. اول انقلاب از هر 100 نفر 3 نفر تلفن داشتند. الان هر 100 نفری 31 نفر در سطح کشور، بعضی استانها 40 نفر، جمعیت هم 2 برابر و نیم شده، یعنی اگر جمعیت اضافه نمیشد الان در بسیاری از زمینه ها رفع محرومیت انجام شده بود. با تلاشی که در این 8-27 سال بعد از انقلاب، انجام گرفته. اینها نتیجهی خون شهداست. اینکه میگویم جمعیت، بهر حال شما هر کدام از کشورهای اروپایی، کوچک، بزرگ نگاه کنید، در 15 سال گذشته، جمعیت شان تکان نخورده ، یعنی اگر بلژیک الان 10 میلیون داشته 100 سال پیش 10 میلیون داشته، الان هم 10 میلیون دارد. بهر حال فعالیتهای زیادی، الان هم فعالیتهایی که دارد انجام میشود، در هفته دولت هستیم، ارقام و اعدادی که ارایه میشود، یک گوشههایش رادیو، تلویزیون، اینها دارند پخش میکنند، بخشیاش هم به صورت مکتوب رسانهها پخش کردند. ملاحظه بفرمایید میبینید که واقعاً در هر بخش حداقل 10% آنچه که موجود هست در یک سال ما رشد داریم. این حداقلش است. اگر بعضی بخشها بگوییم 40% - 50% است. بعضی بخشها مثل تلفن همراه واینها به بالای 100 درصد هم میرسد در بعضی از استانها. حالا در بخشهای مختلف هم این نتیجهی تلاش است. نتیجهی هماهنگی است. نتیجهی بستری هست که در جامعه فراهم شده و داریم کار میکنیم. همه هم به هر حال داریم نق میزنیم. باید هم بزنیم. ناراضی هستیم برای اینکه اهدافمان یک چیز دیگر است. آنجایی که باید برویم خیلی فاصله داریم. خیلی راه داریم. خیلی بایداین نسل و نسل بعدی تلاش کند تا 200 سال گذشته عقب افتادگی در اوج شکوفایی صنعتی دنیا را جبران کند. باید بپدیریم. اتفاق افتاده، بوده است. اگر الگو میشود کشور ایران، ملت ایران، بیخود و بیجهت نیست. تمام رسانههای دنیا تمام حکام به جز اندکی که یک کمی حرف حقی بزند، آنقدر به آن هجمه میشود که مجبور است کوتاه بیاید، در یک زمینههایی یا سکوت بکند. این تمام دنیا علیه هستند، دوست ندارند ایران مطرح شود. ولی مطرح میشود. چرا؟ چون این یک واقعیت است. میدانند. میفهمند که ایران مرتب ترقی و رشد در جنبههای مختلف را دارد طی میکند و موفق هم هست. ممکن است در یک زمینهای کندی ایجاد شود. در یک زمینهای معضلاتی را ایجاد بکنند و در واقع کند صورت بگیرد ولی این اینرسی این حرکت آنقدر زیاد است، کسی نمیتواند مقابلش قرار بگیرد. دیدید که یک زمانی چند سال پیش فکر میکردند که منحرف کردند، تمام شد،پندارهای غلطی در ذهن عدهای از ستمگران جهانی ایجاد شده بود، فکر کردند دیگر فاتحه خوانده شد. غافل از این که ساختار، ساختار قدرتمندی است که ، عمق نفوذش در دل و جان مردم جهان بینظیر است. وظیفهام بود که عرض بکنم. واقعیتش این است که این دستاوردها دستاوردهای تک تک شماهاست. تلاش شماست و زحمتی است که تک تک عناصر کشیدند و خوشا به حال آنهایی که در این نهضت سازندگی برای خودشان جایگاه درست کردند. نقش درست کردند، کار میکنند، خون دل میخورند ولی کار خودشان را هم انجام میدهند. تحمل میکنند همه زحمات را ولی هیچوقت خسته نمیشوند. خوشا به حال آنها. نام اینها در تاریخ ثبت است. در دفتر الهی ثبت است حتماً ثبت است. و موفقیت هم در واقع در بعضی از بخشها میبینید، اگر شروع میشود توجهی بکنید. بخش انرژی هستهای بخش ویژهای است. یک عنایت الهی است که به این ملت داده شده و ملت هم میبیند با چنگ و دندان از آن حفظ، حمایت میکنند و حفاظت میکنند. یعنی شما میروید در یک روستایی که اصلاً اولین شعارشان در مورد انرژی هستهای است. میدانند تبعات و خطراتش خیلی است ولی بهر حال حس میکنند ولی میدانند بهر حال بحران انرژی است. نسلهای آینده، میدانند اگر این کشور صاحب نفت باشد، صاحب گاز باشد، صاحب انرژی سوم هم بشود این ملت، دیگر هیچ دشمنی نمیتواند با این ملت در بیفتد. در بیفتد هم فاتحهاش خوانده است. مسؤولین دارند تلاش میکنند، کار میکنند که این گردنهها را عبور کنند برای این که اگر این چند گردنه عبور بشود، اتفاق زیبایی در دنیا میافتد و آن اتفاق زیبا در این است که آن بستر آماده شود برای حذف ظلم و ستم در دنیا، برای نابودی مستکبران، ملت ایران در طول تاریخ من نتوانستم پیدا کنم یک جایی هجوم کرده باشد به یک ملت دیگر و آن ملت را نابود کرده باشد یا از بین برده باشد. نداریم در طول تاریخ. به همین دلیل هم ویژگی خاص دارد که میتواند سازنده باشد در دنیا و انشاء ا... هم هست. علیرغم همهی فشارها و تلاشهایی هم که میکنند و تهدیدهایی که اگر ایران این بشود، آن بشود، ال میشود، چه میشود. ولی میبینیم مردم منطقه کاملاً احساس امنیت میکنند راجع به ایران. ممکن است یک حکامی، یک پادشاهی بترسد. ملت نمیترسد. ملت میدانند ایرانیها روحیهشان چیست؟ یک خاطره کوچک عرض کنم، تمام میکنم. من سال به نظرم 73 بود یک مقاله داشتم رفته بودم هندوستان، البته آن موقع معاون وزیر هم بودم، کنفرانس خیلی عظیمی بود. اصرار کردند ما هم رفتیم تو پانل. بعد آمدیم. من برایم خیلی جالب بود که چرا اینها اصرار کردند ما برویم و اینها مسؤولش چند نفر هندی بودند و گفتند شما برای ما فرهنگ آوردید. ایرانیها برای ما فرهنگ آوردند. حالا دقت بکنید که بیش از 100 سال هندوستان مستعمره انگلستان بوده، بعد از حضور ایرانیان در آنجا ولی هنوز در ذهن اینها این است که ایرانیها فرهنگ سازند. ایرانیها فرهنگ میآورند تمدن ایجاد میکنند و تمدن میآورند. این که میبینیم ملت منطقه خیالش راحت است از مردم، بحمدالله از ملت ایران از موفقیتهای ایران هم شاد میشود. نظر سنجیها و گزارشاتی که میرسد از جوامع مختلف و منطقه خصوصاً از آمریکای لاتین، از درون آفریقا این است که مردم هر موفقیتی در ایران اتفاق میافتد، مردم این مناطق به شدت تحت تاثیر قرار میگیرند. دعا میکنند، خوشحال می شوند. سرافزاری ایران را سرافرازی خودشان می دانند. این خیلی سرمایهی بزرگی هست که ما باید قدرش را بدانیم ما و شما باید قدرش را بدانیم امیدوارم که بتوانیم در سال آتی آنجوری که بهر حال درحد توانمان، نه در حد توان، بیش از توانمان خدمت کنیم . تلاش کنیم، کار بکنیم و شیاطین خلاصه کوچک، باعث رکودمان نشود. دغدغهها باعث کندی کارمان نشوند. ما به هر حال در همین ناملایمات، در همین مشکلات در همین معضلات، در همه این گرفتاریها باید کشورمان را بسازیم. و پیش ببریم انشاء ا... به همه عزیزان که انتخاب شدند در این مرحله تبریک عرض میکنم، آرزوی موفقیت دارم برایشان. و السلام علیکم و رحمته ا... و برکاته.
|