در اواخر تیر ماه سال جاری شاهد بودیم که با کاهش 30در صدی ظرفیت اینترنت کشور در مسیر جنوب ، شبکه اینترنت کشور دچار اختلال شد . شکایتی که همواره کاربران و شرکتهای فراهم آور خدمات اینترنتی مطرح می کردند این بود که چرا با کاهش تنها 30 درصد از ظرفیت شبکه ،تمامی اینترنت کشور مختل و دسترسی به اینترنت برای همگان تقریبا محدود شده است.
این موضوع بخصوص برای کار بران و شرکتهایی که اینترنت را برای انجام فعالیتهای اقتصادی و روز مره خود حیاتی قلمداد می کردند یک تهدید شغلی محسوب می شد. لازم به یاد آوری است این مشکلات مربوط به وضعیت کاهش 30 در صدی ظرفیت اینترنت کشور بود .
واقعیت این است که کاهش ظرفیت اینترنت تا 10 در صد نیز به دلیل بالا بودن نسبی ترافیک کاربران ممکن است مشکلات مشابهی را در پی داشته باشد .
اما چه راهکاری را می توان پیشنهاد کرد تا فعالیتهای این دسته از کاربران به هنگام اختلالات اینترنت متوقف نشودو حتی درچنان شرایطی از اینترنت پر سرعت و مطمئن بر خوردارباشند .
البته این طرح و پیشنهاد که مخابرات ظرفیتی برابربا صددرصد پهنای باند مورد نیاز کشور رابه صورت پشتیبان تأمین کند تا به هنگام وقوع اختلال یا قطعی درمسیرهای ورودی بین الملل ، مشکلی درتأمین اینترنت ایجاد نشود ، ایده ای است که به دلیل هزینه بسیار بالا وعدم اقتصادی بودن ،تاکنون درهیچ کشوری اجرایی نشده است.
واقعیت این است که معمولاً دردیگرکشور ها حداکثر10تا20 درصد ازظرفیت پهنای باند اینترنت را برای پشتیبان درنظرمی گیرند، امابه دلیل محدودیت های موجود، فعلاً امکان ایجاد این میزان ظرفیت پشتیبان درکشور وجود نداردو شرکت هایی که دریافت اینترنت پرسرعت وبدون اختلال رابرای خود ومشتریانشان حیاتی می دانند می توانند باانعقاد قرارداد SLAباشرکت فناوری اطلاعات ویا شرکت ارتباطات زیرساخت سطح کیفیت خدمات مورد نیاز خودرا تعیین کنند تابه صورت تضمینی حتی در شرایطی که اختلالی درشبکه ارتباطی ایجاد شود اولویت تأمین شبکه اینترنت بااستفاده ازمسیرهای پشتیبان به این شرکت ها اختصاص یابد .
بدین ترتیب وضعیت ارتباطی کشور درهرشرایطی که باشداین شرکت ها خواهندتوانست اینترنت سریع وبدون اختلال رادریافت کنند،درغیراین صورت همچنان که شاهد بودیم باقطعی 20 یا 30 درصدی یک مسیرارتباطی هرچند 70 درصد بقیه ظرفیت اینترنت کشوربرقرارباشد ، کل شبکه اینترنتی کشوردچار اختلال می شودچرا که دراین شرایط کاربرد اینترنت چه برای تفریح و سرگرمی باشد ویا کنترل خط تولید یک کارخانه،یکسان دیده می شود .تنها باانعقاد قرارداد SLA می توان درشرایط خاص و اضطراری بین این کاربرد ها ومشترکان تفاوت قائل شد و اولویت را به کاربرانی دادکه اینترنت رابرای فعالیت های اجتماعی واقتصادی روزانه خودحیاتی تلقی می کنند،ناگفته نماند متأسفانه تاکنون هیچ شرکتی برای دریافت SLA مراجعه نکرده است.
معصومه فقیهی- کارشناس روابط عمومی شرکت ارتباطات زیر ساخت