بودن یا نبودن اینترنت، قطعی یا وصلی این شبکه مجازی حتی اگر طولانی هم باشد برای ما مهم نیست.اما استنباط من از این گفته چیست؟ امروز در یکی از سایت های خبری به مطلبی برخوردم که نگارنده آن به نکته‌ای اشاره کرده بود که می‌تواند ذهن هر مخاطبی که اینترنت را درک کرده به خود مشغول کند.
این نگارنده در این یادداشت به مقایسه بین دو حادثه اتفاق افتاده در یک روز پرداخته بود، یکی فرو ریختن بخشی از میدان امام خمینی (ره) در دنیای مادی و دیگری از کار افتادن بخش مهمی از ارتباطات اینترنتی در فضای مجازی.
اما در این دو خبر، خبر اول از بعد رسانه‌ای بالایی برخوردار می‌شود، به‌طوری که بسیاری از رورنامه‌ها و خبرگزاری‌ها خبر را به عنوان تیتر یک خود برمی گزینند.
اما اتفاق دوم با کم توجهی از سوی رسانه‌ها و مردم مواجه شد. هر چند که نمی‌توان از ارزش خبری بالای حادثه میدان امام گذشت ولی قطع شدن اینترنت موضوعی نیست که به سادگی از کنار آن بگذریم.
نگارنده این یادداشت تلاش کرده که به بررسی پیامدهای این اتفاق بپردازد که در صورت قطع شدن  اینترنت در آینده‌ای که سرویس‌های آن افزایش می‌یابد چه فاجعه‌ای در کمین ماست.
اما دلیل بی‌اهمیت بودن اینترنت برای ما ایرانیان نیاز به کمی تامل بیشتر دارد

آیا می‌توان دلیل بی‌اهمیت بودن اینترنت را در این نکته  دانست که هنوز کاربرد اینترنت برای ما ناشناخته باقی مانده است؟یا اینترنت بی‌اهمیت است چون قرار نیست با آن خرید و فروش کنیم؟چون هنوز سرویس یا خدمتی به کاربر ایرانی رایه نمی شود .  
اینترنت مهم نیست، چون اگر اینترنت تنها مدیومی برای ارتباط با دیگران است در صورت نبودنش وسیله‌ای دیگر برای برقراری ارتباط داریم.
اگر اینترنت که سرگرمی خوبی برای وقت گذارندن است قطع شود می‌توان فکر دیگری برای گذران زمان کرد.
بسیار از نقش فناوری اطلاعات در توسعه کشورها و لزوم توجه بیشتر به صنعت IT شنیده‌ایم اما گویا تمام حرکت ها بی‌پاسخ باقی مانده و امروز نبود فرهنگ استفاده‌ی کاربردی درصدر موانع موجود در پیشرفت توسعه ICT در کشور است.
چرا که سال ها است که با وجود هزینه‌هایی میلیاردی طرح هایی مانند تسما و تکفا و غیره در جایی ایستاده‌ایم که فناوری اطلاعات بازیچه‌ای برای بازی‌های کودکانه است.

سارا کروبی - کارشناس واحد خبر روابط عمومی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات