پس از انتشار مطلبی تحت عنوان «پایان انحصارگرایی در حوزه IT » شاهد نقدهایی چند از سوی برخی دوستان و همکاران رسانه‌یی بودیم.
ابتدا پیش از هر چیز بر خود لازم می‌دانم از دوستانی که همواره شرط مهم عدالت و صداقت را مقدم بر بسیاری مسائل دیگر می‌شمارند سپاسگذاری کنم، از این‌روی نقد همکاران را بر دیده منت گذاشته و آن نوشته‌ها را راهنمایی برای خود می‌دانم.
از سوی دیگر در عجب‌ام که نگاه همکاران رسانه‌یی من به این یادداشت گاها نگاهی فردی بوده و از این زاویه بر نقد آن اهتمام ورزیدند و برداشت آنان منطبق با هدف اینجانب از نوشتن مطلب نبوده است.

 امید دارم نوشتن این چند خط به عنوان پاسخی برای این نقدها محسوب نشود تنها بر خود لازم می‌دانم چند خطی برای روشن شدن نکته مبهم این نوشته‌، بنگارم.

مدتها بود انحصارگرایی در حوزه IT‌ برایم دغدغه‌ای بود که به واسطه آن احساس وظیفه می‌کردم که چند سطری را بنگارم، چرا که برخی تشکل‌های خصوصی که تا کنون اجازه حضور در پروژه اینترنت ملی را نیافتند به جوسازی غیرکارشناسانه علیه این پروژه پرداختند، این تشکل‌ها بعضا خود به واسطه‌ گرد آمدن انحصارگرایان شکل گرفته‌اند و غیر از تشکل‌ خود سایر نهادهای مرتبط با بخش خصوصی را غیرقانونی می‌دانند، بطوری‌که حتی از ورود بسیج در پروژه اینترنت ملی نیز احساس خطر می‌کنند و نگرانند که مبادا از این پروژه سهمی نبرند.از این رو خطاب سخن بنده این تشکل‌های خصوصی بوده‌اند.
در هر حال اینجانب هنوز از جایگاه فردی رسانه‌یی از نقدهای منصفانه استقبال نموده اما با کج‌فهمی‌های رسانه‌یی که بزرگترین معضل این حوزه به شمار می‌آید مخالفم.

مسعود فاتح - معاون روابط عمومی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات