در ابتدا ایام مبارک هفته وحدت، ولادت پیامبر اکرم(ص)، ولادت امام صادق(ع) و ورود به باشگاه اتمی جهان را به شما عزیزان تبریک می گویم.  حضور در مناطق جنگی استان خوزستان، منطقه ای که شاهد فداکاری ها و ایثارهای زیادی بوده از برکات برگزاری این سمینار در استان خوزستان است.  خوزستان باید به وضعیت مطلوب و در شأن استان برسد و این نیاز به تلاش بیشتری دارد دولت هم کمک می کند چون اعتقاد دارد که مردم خوزستان استحقاق دارند. صحبت دیگرم در زمینه امکانات است. آن چه نشاط می آورد و موثر است، امکانات محدود ماست. اگر بتوانیم با همین امکانات محدود تحول ایجاد کنیم، هنر کرده­ایم وگر نه  اگر امکانات باشد همه می­توانند تحول ایجاد کنند. در زمینه پست به طور کلی باید بگویم اگر پست نباشد همه چیز مختل و دگرگون می‌شود و همه دولت‌ها و حاکمیت‌ها باید این سرویس را داشته باشند و امکانات آن را به جامعه خود بدهند. در حقیقت این وظیفه حکومت است که به مردم خود امکانات بدهد. از نظر کمی در کشور ما وضعیت پست، چندان مطلوب نیست که بخواهیم افتخار کنیم، البته پیشرفت­هایی، داشته­ایم. منتها از نظر استاندارد جهانی وضعیت مناسبی نداریم. به همین دلیل برنامه­ریزان و قانون گذاران دولت را موظف کرده­اند که تلاش بیشتری انجام دهند. ما با چند پدیده روبرو هستیم که ناخودآگاه پست را تحت تأثیر قرار می­دهند، اگر با این پدیده‌ها آگاهانه برخورد داشته باشیم، اگر مدیریت شود و اگر با پیشرفتها سازگار باشیم، وضعیت ما بهتر خواهد شد و بر عکس، غفلت و عدم توجه معضلات را بیشتر خواهد کرد. موضوع دیگر بحث فناوری اطلاعات است. بر هیچ?کس پوشیده نیست که ابزار فناوری هر روز جدیدتر می‌شود و همکاران پستی هم می‌توانند با جابجایی حجم زیاد اطلاعات از طریق اینترنت پست را متحول و یا حتی از سنگینی وظایف آن بکاهند. در بحث فعالیتهای ملی هم اگر اتفاقی بیفتد و ما آگاه نباشیم ضرر و زیان می‌بینیم، بنابراین ما باید از فرصتها در راستای فعالیت های خود استفاده کنیم. در منطقه تحولاتی شکل گرفته و کشورها برنامه‌ریزیهای خاصی را انجام می‌دهند تا نسبت به جمع‌آوری و مدیریت کردن در بخش پست به صورت منطقه‌ای اقدام کنند و اگر مدیریت به دست آنها بیفتد بقیه کشورها را تحت تاثیر خود قرار می‌دهند. بنابراین کشوری مثل ما باید تدابیر خاص خود را در این ارتباط تدوین کند و فعالیت?های اجرایی و عملیاتی انجام دهد که در غیر این صورت دچار مشکل می­شود. از سوی دیگر بحث تنوع سرویس مطرح است. بشر هر چه رو به جلو می‌رود به پیشرفت و رفاه بیشتری دسترسی پیدا می‌کند و نیازمند سرویسها و خدمات متنوع‌تری است. اگر ما آمادگی نداشته باشیم که سرویسهای جدید ایجاد کنیم، این حوزه و بازار را از دست می‌دهیم و یا معضلات جدید پیدا می‌کنیم که این بخش در پست خیلی قابل توجه است.  البته مسائلی مانند امنیت، سرعت و دقت، هم مطرح است که هر سرویس باید آنها را در نظر بگیرد، چون بشر هر روز نیازش به سرعت، دقت و امنیت بیشتر می?شود. در همین راستا رقابتهای خاص بوجود آمده و نوع و شکل ظاهری خدمات هم تحت تأثیر مسائل بالا قرار می‌گیرد. نکته مهم دیگر آنکه  در حوزه خدمات طبیعتاً ایجاد انحصار معنی پیدا نمی‌کند. ما در دو سه جلسه  در کمیسیون هیأت دولت این مسئله را طرح کردیم تا بعضی از خدمات را برای پست انحصاری کنیم. اما  اصلاً فضا و زمینه و بستری برای طرح این موضوع وجود ندارد. ما در شرایطی هستیم که باید بحث انحصار را کنار بگذاریم. وقتی انحصار نباشد فضای رقابت در کیفیت و هزینه بوجود می‌آید. طبیعتاً وقتی دولت یک شرکتی را به صورت مجموعه مطرح می‌کند، منظورش این است که بتواند مانورهای خاص خود را بدهد، بتواند تصمیم?های صحیح گرفته و در اجرا پویایی خاصی پیدا کند.  از طرف دیگر بحث شرکت­های خصوصی هم وجود دارد که در این حوزه فعال هستند. اصلاً بحث خصوصی?سازی را مطرح  نمی­کنم، چون ما در پست، خصوصی?سازی به این مفهوم که شرکتی داشته باشیم که بخواهیم خصوصی کنیم یا کارگاهی داریم که بخواهیم خصوصی کنیم نداریم. اصل خدمات است. در واقع با یک محاسبه ساده، با یک دقت و با یک مرور در تجربه دیگران و تجربه خودمان می­بینیم که نیازمند یک مکمل هستیم، به این صورت که در کنار ما بخش خصوصی هم فعالیت داشته باشد و رشد کند تا بتواند خدمات مورد نیاز در آن بخش را پاسخگو باشد. ما به تنهایی نمی‌توانیم کاری از پیش ببریم، چون یا مقرون به صرف نیست یا گستردگی کار باعث می‌شود که نتوانیم وارد آن فضا شویم، بنابراین نمی­توانیم انحصار بوجود آوریم و دیگران وارد این حوزه و عرصه می‌شوند. پس باید با بخش خصوصی در کنار هم قرار بگیریم. ما در کشور نه بخش خصوصی قوی داریم و نه ساز و کار خیلی روشن و تعریف شده مشخصی داریم. مردم ما هم در حال حاضر به بخش خصوصی با دید مثبت نگاه نمی کنند. در بخش خدمات در ثبت?نام موبایل خاطرتان هست که در دو سه روز اول مشکل?مان این بود که مردم به سراغ دفاتر خصوصی نمی?رفتند و به سمت پست هجوم می?آوردند که دلیل آن روشن بود، چون پول یا چک می?خواستند تحویل دهند و از این که پول خود را تحویل یک دفتر خصوصی بدهند نگران بودند که ممکن است بعداً کسی پاسخگو نباشد.  در تمام بخش?های خصوصی که در کشور فعال هستند می?بینیم که اگر مشکلی پیش بیاید مردم دولت را خطاب قرار می?دهند البته منظور آنها بخش حاکمیتی است. مدیران در ستاد و استان?ها با کمک مجریان پست باید اول خشت و بنای بخش خصوصی را در حوزه پست به خوبی بگذارند و به آن  سر و سامان دهند. باید بخش خصوصی به شکلی قانونمند در چارچوب خودش وظایفی داشته، متولی آن معلوم و راهکار ادامه حیاتش هم پیش‌بینی شده باشد. پست نباید به هیچ قیمتی  فدای بخش دیگری شود وگرنه بخش خصوصی هم در دراز مدت ضرر خواهد کرد. ما باید کمک کنیم تا فضا برای ایجاد این دفاتر بوجود آید. در این ارتباط به هرحال بحثهای اقتصادی هم پیش می‌آید. به هر حال باید کار کنیم و بدون اینکه صورت مساله را پاک کنیم راهکار پیدا کنیم. باید تعادلی بین بخش خصوصی و دولتی ایجاد کنیم. مسلماً در جایی که سود هست، بخش خصوصی خیلی سریع می?تواند رشد کند ولی به همان میزان هم از درآمد پست کم می­شود. ما باید دورنگر و آینده­نگر باشیم، ولی به هرحال بخش خصوصی باید سودش را ببرد. ما باید سازوکاری ایجاد کنیم تا بستر مناسب برای فعالیت بخش خصوصی فراهم شده و اعتمادشان جلب شود. بحث حمل و نقل به طور کلی بخشی اشتغال?زا است یعنی در استان?ها اگر حدود 15 یا 16هزار نفر در بخش پست دولتی فعال هستند، نزدیک به 23 یا 24هزار نفر در بخش غیردولتی در کنار پست کار می­کنند. البته ممکن است کار تکراری بکنند ولی اگر این بخش شکل بگیرد و توسعه پیدا کند حتماً روی اشتغالزایی کشور تأثیر دارد، به همین دلیل دولت هم به این مسئله توجه ویژه دارد و حاضر است در بخش پست سرمایه­گذاری کرده و به بخش خصوصی نیز کمک کند.  شرایط پست در حال حاضر شرایط مطلوبی نیست. در بخش پست هر چه تنوع و پوشش خدمات را بیشتر کنیم شرکت پست زیان?ده‌تر می‌شود. ما باید در جهت کاهش هزینه، درآمدزایی و ابتکار و نوآوری در ارایه خدمات قدم‌های مثبتی برداشته و نگذاریم این ضرردهی بیشتر شود. پست تواناییهای بالقوه زیادی دارد که می‌تواند بالفعل کند. طبیعتاً اگر این تواناییها از بالقوه به بالفعل درآید، میتواند توسعه خوبی داشته باشد.  البته منظور من این نیست که برای توسعه نیاز به تکنولوژی پیشرفته و فناوری پیچیده داریم. به عبارت دیگر توانایی و قابلیت?های نهفته در این بخش عمدتاً تجهیزات و ابزارآلات نیست. بلکه مدیریت، نیروی انسانی، گردش کار و اصلاح بعضی هرم?های نیروی انسانی یا ساختاری است.  واقعیت این است که پست اگر بتواند پویاتر شود و بهتر عمل کند در بسیاری از حوزه‌های دیگر هم تأثیرگذار خواهد بود. به همین دلیل ما در دولت، مجلس و جاهای مختلف استدلال می?کنیم که هزینه کردن در پست نباید فقط به مفهوم دخل وخرج  باشد چون بسیاری از درآمدهای پست در صورت پویا شدن غیرمستقیم است. در پست اگر طرحی اجرا شود که ترافیک شهری کاهش پیدا کند، این درآمد نصیب پست نمی‌شود ولی عایدات آن به کل کشور می‌رسد. این اتفاقات در جایی محاسبه نمی‌شود و درآمد پست به اندازه کاهش هزینه‌ای که در کل جامعه ایجاد می‌کند بالا نمی‌رود ولی تأثیر آن در همه بخش‌های مربوطه دیده می­شود.  به همین دلیل و دلایل دیگر پست یک وظیفه حاکمیتی است که باید بماند ولی در کنارش باید به دنبال راهکارهایی برای بالابردن درآمد باشد. پست می‌تواند ساختار سیستم دیوانی کشور را کاملاً متحول کرده و تحت تأثیر قرار دهد، ولی از نظر پولی و مالی، درآمد آن به پست برنمی‌گردد. پس ما باید بتوانیم آن را در هزینه و درآمد به رخ کشیده ویا صرف توسعه کنیم و مسئولین مربوطه در حوزه اجرا و قانون باید به این مسئله توجه کنند.  نکته دیگر  به درون خانواده ارتباطات و مباحث بین مخابرات، پست و پست بانک بر می‌گردد. به نظر من یکی از راهکارهای مهم برای پویا کردن این سه بخش، گسترده تر کردن فعالیتها و توسعه و افزایش خدماتشان برای کاهش ریسک و خطرپذیری است. ما باید برای داشتن یک پشتوانه قدرتمند در این سه حوزه، در درون وزارتخانه طرح جدیدی بریزیم. در این سه بخش باید همدل، همکار و هماهنگ بود. یعنی این سه بخش در عین جدا بودن در کنار هم حرکت کنند و با هم سرویس?های لازم را بدهند که این خدمات متقابل مطمئناً تأثیرات اقتصادی دارد.  بخش مخابرات بخشی است که با مردم سروکار زیادی دارد. حضور مخابرات در صحنه اجتماع به فرد می‌رسد. هر شخصی یک موبایل دارد. امروزه مخابرات فقط به خانه‌ها محدود نمی‌شود بلکه در دست افراد است و به همه افراد خدمت می?کند. خدمات پست در اینجا کمک‌هایی می‌تواند بکند که البته تا آلان هم انجام داده و فقط اصلاحاتی نیاز دارد که البته این اقدامات متقابل است و یک طرفه نیست. حجم این نیازها، هم از نظر تعداد و هم از نظر گردش مالی زیاد است. مبالغی که مخابرات از محل تلفن ثابت، همراه و کم کم بحث فناوری اطلاعات دریافت می?کند، گردش مالی دارد که در سیکلی از فرد به سازمان و دولت بر می‌گردد و تمام اینها نیاز به حمل و نقل دارند.  اگر پست در کنار مخابرات قرار بگیرد و از امکانات آن هم استفاده کند، حتماً هزینه‌هایش چه از نظر امکانات مادی، تجهیزاتی، انسانی و... کاهش پیدا می‌کند. از طرف دیگر در گردش مالی مخابرات، پست بانک هم می‌تواند نقش محوری بازی کند. در این کار می?بایست پست بانک به صورت پشتوانه قرار بگیرد. برای توسعه پست و مخابرات در کشور یک صندوق تسهیلات نیاز است. به جای اینکه بخش خصوصی این تسهیلات را بدهد، پست و مخابرات می?توانند این تسهیلات را از پست بانک بگیرند. مشروط بر اینکه این همدلی و وفاق بین پست و مخابرات و پست بانک وجود داشته باشد.  اگر این سه بخش با هم کار کنند با توجه به اینکه جمعیتی حدود 70 یا 80 هزار نفر را شامل می‌شوند، پست بانک به خوبی می?تواند تسهیلاتی در اختیار قشر وسیعی از پرسنل این مجموعه قرار دهد، ما نمی‌خواهیم پول را از جایی به جای دیگر منتقل کنیم. در واقع می‌خواهیم کارآمدی و بهره‌وری را بالا برده و هزینه‌ها را کاهش دهیم. پست بانک می‌تواند پول مردم را جمع‌آوری و قدرت مالی را بالا ببرد. اگر پست بانک تنها باشد نمی‌تواند به پیش‌بینی‌هایش برای افزایش شعبه در استان?ها دست پیدا کند و نتیجه صد در صد منفی خواهد بود. ولی اگر امکانات پست و مخابرات در اختیارش قرار بگیرد به حتم دسترسی به این اهداف ساده می‌شود.   به هرحال از این فرصت استفاده می­کنم و به همه شما عرض خسته نباشید دارم و خدا قوت می­گویم و امیدوارم خدا توفیق بیشتر به شما بدهد. با وجود معضلات و مشکلات وقتی انسان از سختی‌ها نتیجه می?گیرد، نمی‌خواهد آن را با هیچ پول و امکاناتی عوض کند. در اینجا وظیفه خود می‌دانم از بخش پست تقدیر کنم که واقعاً محدودیت?های بیشتری نسبت به مخابرات دارد. ولی مردم پستچی را دوست دارند. در طول تاریخ پستچی?ها محبوب جامعه بوده و هستند و این شاید گوشه‌ای از تشکر مردم از خدمات بی منتی است که مسئولین، کارمندان و کسانی که در این حوزه هستند ارائه می‌کنند. شاید این قدردانی در بخش‌های دیگر به این صورت نباشد ولی زمانی که اسم پستچی می‌آید یک ذهنیت موجه و خوب در ذهن ایجاد می‌شود. به حمد?ا... همه کارمندان، مدیران و مسئولین مربوطه در بخش پست این اعتبار را دارند و ما مسئولیم که از این اعتبار و جایگاه حفاظت کنیم.  علیرغم اینکه می­دانیم به هر حال پست ما وضعیت مطلوب آنچنانی ندارد. راندمانمان استاندارد نیست و در بعضی جاها تأخیر زیاد است، ولی مردم شماها را دوست دارند و این فضا بستر مناسبی برای کار و تلاش بیشتر و برنامه‌ریزی و مدیریت بهتر است.  احساس رضایت مردمی حتماً رضایت خدا را در بر دارد و خدا را شاکریم که شما موفق شدید این رضایت را کسب کنید. از آقای امیراحمدی هم تشکر دارم. ایشان همیشه پشتوانه‌ای برای ارتباطات هستند. از همه عزیزانی که در این جلسه حضور پیدا کردند تشکر می‌کنم. امیدوارم مجموعه مدیران  برجسته پست کشور که در اینجا گرد هم آمده‌اند از قدرت و توانایی‌هایشان استفاده بیشتری کرده و برای توسعه کشورمان و ارایه  خدمات بیشتر به مردم قدم به جلو بگذارند.