خوشحال هستم در این ایام در محضر مدیران روابط عمومی شرکتها و سازمانهای وابسته به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات هستم. ایامی که بشریت افتخار می‌کند به وجود مقدس امیرالمومنین (ع) و دوست و دشمن و هرکسی که با گوشه‌ای از شخصیت مولای متقیان آشنا باشد، حتماً سر تعظیم فرود می‌آورد. اگر چه شناخت شخصیت آن حضرت توسط ما خیلی نمی‌تواند عملی شود و به عمق وجود آن دسترسی پیدا کند ولی در همان حدی که می‌شناسیم یک چراغ هدایت است و هر جا هم که بشریت به بن‌بست می‌رسد اگر این الگو را سرمشق قرار دهد مطمناً نجات پیدا می‌کند . حتی در شرایط حاضر هم همینطور است. هر وقت دچار تردید می‌شویم شاید مهمترین کار این باشد به این وجود مقدس و ائمه اطهار توسل پیدا کنیم .
     یادم است چند سال پیش، شرایطی حاکم شد بر جامعه که انحراف فرهنگی و انحراف از افکار بلند امام مشهود بود و بحث حق و باطل در هم آمیخته بود. بیاناتی می‌شد و کسانی که آگاه بودند و تجربه داشتند می‌دانستند که پشت این ظاهر و کلمات چه  انحرافاتی خوابیده . روزی در مسجد نشسته بودم، یک نفر کنار من نشسته بود که خیلی ناراحت  بود ، روکرد به من و گفت تردید دارم نمی‌دانم چه کسی راست و چه کسی دروغ می‌گوید. من کمی فکرکردم دیدم راست می‌گوید شرایط حاضر شرایط آسانی نیست که به این راحتی آدم بتواند نسخه بنویسد، به او گفتم 2 کار می‌توانی بکنید، اگر حضرت علی (ع) را می شناسید او را الگوی خود بکنید اگر خیلی هم سخت است در مقیاسی پایین تر ما حضرت امام خمینی (ره) را داشتیم، او را محور قرار دهید، هرکسی با اینها همخوانی دارد بگو سمعاً و طاعتاً و هرکسی که ندارد بزنید به دیوار، نجات پیدا می کنید. بلند شد 2 رکعت نماز خواند وتشکر کرد و گفت من را نجات دادید.
      خیلی ساده است و ما وقتی اینطور شخصیت‌ها را داریم قاعدتاً نباید منحرف شویم و اگر کسی منحرف شود حتماً اشکال از خودش است. در این ایام مبارک خدا توفیق دهد که هم در راستای ولایت حرکت کنیم و هم در خدمت به مردم و انقلاب اسلامی در آن حدی که می‌توانیم قدم برداریم.
اما به روابط عمومی از جنبه‌های مختلف باید نگاه کنیم. در این جلسه مقداری دیدگاههای خودم را بگویم و انتظاراتی که طبیعتاً از این مجموعه ارزشمند از نظر کمی و کیفی که در این حوزه فعال هستند را بیان می‌کنم.
مهمترین مساله‌ای که در هر جامعه‌ای مطرح می‌شود افکار عمومی است، افکار عمومی اگر از طریق مختلفی تحریک نشود و کاذب نباشد، طبیعتاً نباید اشتباه کند. ما باید نسبت به افکار عمومی بسیار حساس باشیم و توجه داشته باشیم و فضا را جدی بگیریم. انعکاس افکار عمومی جمع مردم یا قشرهای مختلف به مدیران توسط بخش روابط عمومی باید انجام بگیرد. نظر سنجی از افکار عمومی و شفاف کردن آن افکار که وجود دارد یا در حال شکل گرفتن است قاعدتاً باید توسط روابط‌عمومیها انجام گیرد. اهمیت روابط عمومی از این بعد بیشتر مهم است که همه جا زیر نظر بالاترین مدیر اجرایی و مستقل قرار گرفته که بتواند خوب  فعالیتهایش را انجام دهد و وظایفی که برایش مشخص شده انجام دهد.
      این یک بحث مهمی است. در مجموعه ما که ارتباطات و فناوری اطلاعات است و پروسه‌های مختلف کاری داریم و نتیجه نهایی آن خدمت رسانی است و آخر کار این مجموعه بهره‌بردن مردم از امکانات مربوط به تلفن و پست و خدمات مختلف این شبکه است. یعنی با تک تک مردم سرو کار داریم اگر بعضی از سازمانها و ارگانها با قشر خاصی کار دارند، اما مجموعه ارتباطات با تک تک مردم در ارتباط هستند. به عبارتی با تمام اقشار مختلف جامعه مرفه و مستضعف سروکار داریم. یک شرایط ویژه‌ای نسبت به مجموعه‌های دیگر داریم .
     مساله دیگری که برای روابط عمومی به نظرم مهم است بحث تخصص است . اگر به عنوان یک کار حرفه‌ای و تخصصی نگاه نکنیم طبیعتاً در همان حد معمول می‌ماند و دیگر توسعه پیدا نمی‌کند. ممکن است وظایف صوری انجام بگیرد، ولی اثر بخشی آن معلوم نیست چه مقدار باشد. تخصص در این کار و حرفه‌ای بودن جزء شرایط کاری است. این روزها بحث اشتغال بحث مهمی است واقعاً تاسف می‌خورم بعضی از افراد از من درخواست شغل می‌کنند و چون رشته‌شان به مخابرات ارتباط ندارد می‌گویند در روابط عمومی مشغول شویم. این ذهنیت نباید باشد که روابط‌عمومی یک محلی برای هر رشته‌ای تحصیلی است. اگر این می‌خواهد باشد در واقع خیلی ضعف‌های جدی پیدا می‌کنیم. پروراندن یک مساله، تحلیل کردن آن مسئله ، تفکیک کردن سره از ناسره، اطلاعات درست دادن و در قالبی ریختن که برای مخاطب یا مسؤول مربوطه جاذبه ایجاد کند، شیک کردن و غیره همه حرفه است و تخصص می‌خواهد. به نظرم بحث مهمی است که باید همه توجه داشته باشیم. فکر نکنیم که روابط عمومی فقط یک خوش و بش کردن است؛ خوش و بش کردن گر چه مهم است و اثر لحظه‌ای دارد. روی گشاده داشتن لازم است ولی اگر بخواهد عمق داشته باشد یک کار حرفه‌ای و اساسی و تخصصی باید انجام بگیرد و طبیعتاً ابزار کار خودش را می‌طلبد.
  مساله دیگر در روابط عمومی این است که روابط عمومی یک فعالیت دو سویه دارد چون با جامعه تعامل پیدا می‌کند بنابراین ارتباطش دو طرفه است. جایی که یکطرفه باشد ناقص است. اگر اطلاعاتی را از طریق روابط‌عمومی به جایی می‌رسانیم باید بعد هم برگردانیم که اثر و نظرات آن چه بود . آیا تاثیرگذار است ، تحول ایجاد کرد و آیا به اهدافمان رسیدیم. حتماً باید دوباره برویم سراغشان که ببینیم چه اتفاقی افتاد و بازخورد گرفته شود و اقدامات بعدی انجام بگیرد بنابراین نمی‌تواند یکطرفه عمل کند. به نظرم یکی از ویژگیهای عمده‌ای است که باید به آن توجه کنیم.
      مطلب دیگر که می‌تواند عام باشد ولی خاص روابط عمومی است و خیلی مهم نیز می‌باشد، مساله موقعیت مکانی و زمانی است. به هر حال ما که با افکار عمومی ارتباط داریم و می‌خواهیم از افکار عمومی اطلاع پیدا کنیم می‌خواهیم تبلیغات خودمان را انجام دهیم و روی مسائل توسعه‌ای اثر بگذاریم و بستر را فراهم کنیم که کار مدیران آسانتر و راحتر باشد و بتوانند فعالیت خودشان را راحتر انجام دهند، می‌خواهیم فشارها را برداریم و موانع و سدهای موجود در سر راه مدیران را هموار کنیم، این زمان و مکان می‌خواهد. به عبارتی وقتی  بخواهیم خبری را دریک زمانی بگوئیم که زمان آن نیست یا خبر سوخت می‌شود یا اینکه اثر خودش را نمی‌گذارد، خوب زمانها دست شما نیست زمان را کسی دیگر تعیین می‌کند، اتفاقی در جایی می‌افتد، پروژه‌ای به بهره‌برداری رسیده و باید به اطلاع مردم برسد. این دست شما نیست. یک تحولی در یک تکنولوژی ایجاد شده آن باید به اطلاع مردم رسانده شود، به هر حال مساله زمان و تطبیق زمانی بحث بسیار مهمی است که باید به آن بپردازیم . مثلاً مطلبی را من بخواهم بگویم خیلی فرق می‌کند که این مطلب صبح گفته شود یا بعد از ظهر مطرح شود. اثری که می‌گذارد خیلی متفاوت است حتی در یک روز ساعتش اهمیت پیدا می‌کند. این زمان باید توجه شود .
 در کار روابط عمومی قرار گیرد همچنین انتظار داریم در روابط‌عمومیها فکر حاکم باشد. باری به هر جهت بخواهد باشد خیلی اثر نمی‌گذارد اگر اثر منفی نگذارد اثر مثبت آن کم می شود.
     مساله دیگر موقعیت مکانی است. شما یک گروهی هستید که در استانهای مختلف کار می‌کنید. در استانهای مختلفمان مسائل ویژه‌ای دارند که خاص خودشان است مسائلی ملی، بین المللی ، منطقه‌ای، استانی و یا در حد شهر یا روستا است . ممکن است اتفاقی در استانی افتاده باشد که ملی است و باید در سطح ملی مطرح شود خوب اگر یک بوقی در سطح ملی شروع به کار کردن می‌کند باید آن بوقها هم در سطح استانها هم فعال شوند و همگرا کار کنند تا اثر بیشتری بگذارند.
    مساله دیگر همدلی، همیاری و هماهنگی درکارهاست. اگر همگرایی و همدلی طبق یک برنامه باشد با توجه به زمان و مکان که خیلی تاثیر دارد می‌تواند بعضی از جاها اثرات را خنثی کند. برآیند کارها مهم است وقتی زمان و مکان را شما وارد کردید فعالیتها حالت بْرداری پیدا می‌کند هم اندازه و هم جهت دارد. اگر این بْردارها هم راستا نباشند برآیند آن صفر است، اگر هم راستا و هم جهت باشند اگر کوچک هم باشند می‌توانند روی هم جمع شوند و اثر بزرگی را ایجاد کنند. نژاد زرد مشهور است که تک تک آنها خیلی استعداد بالایی ندارد. شاید هم دیده باشید، ولی 2 تا با هم جمع می‌شوند می‌شود 4، 4 تا دور هم جمع می‌شوند می‌شود 16 تا الی آخر با هم هماهنگ کار می‌کنند و اثر بزرگ دارند.
     هماهنگی و همدلی شعار دولت نهم است و باید در بدنه هم بیاید. این همدلی و هماهنگی که هم اکنون در دولت است هیچکس نمی‌تواند نفی کند و نمی‌تواند بگوید در دولتهای قبلی اینقدر هماهنگی و همدلی بوده. تقسیم کار باید انجام بگیرد و همه مسوول هستند یعنی ما خودمان را مسوول اشتغال هم می‌دانیم. مسوول توسعه و تولید داخل هم می‌دانیم مسوول فرهنگ هم می‌دانیم. ولی متولی نیستیم ولی باید در  این راستا حرکت کنیم و هماهنگ باشیم. بنابراین همدلی و هماهنگی بسیار مهم است در هر فعالیتی که دسته جمعی می‌خواهد انجام شود خصوصاً مجموعه ما که تعداد 34 شرکت در مخابرات بخش استانی دارد، پست هم جدا در نظر بگیریم یک مجموعه‌ای هستیم که حدوداً 90 تا 100 واحد مستقل دارد و هر کدام از آنها یک روابط عمومی دارد. اگر اینها بخواهند هر کدام یک سازی بزنند، اگر این سازها همنوا نباشد نه تنها گوش را اذیت می‌کند، بلکه بیزاری ایجاد می‌کند و برآیند هم ندارد ولی اگر همنوا باشد طبیعتاً لذت ایجاد می کند و مخاطب را به وجد می‌آورد.
    نکته بعد تقسیم کار است در مجموعه روابط عمومی افرادی هستند که در درون خود مجموعه کار می‌کنند و سیستم کارمندی را تشکیل می‌دهند، مدیران هم هستند که مسوولیت خاصی را به عهده گرفتند و انجام می‌دهند و یک حیطه‌ای برای خودشان دارند. از نظر وظایف، شرح کار و حوزه مسوولیت، مردم هستند که طبقات مختلف دارند و نمی‌توان دسته‌بندی کرد. اگر ما بخواهیم برای همه اینها یک جور کار کنیم طبیعتاً اثر خیلی زیادی نخواهد گذاشت. ممکن است موضوعی فقط مخاطبش یک قشر خاصی باشد باید هدف آن باشد برای آن قشر صحبت کنیم. به عبارتی ارائه مطلب و اطلاع رسانی باید در قالب خودش و برای مخاطب خاص خودش و در آن حدی که امکان پذیر است انجام شود. ولی به هر حال باید حواسمان باشد .

یکی از محبوبیتهای حضرت امام این بود که ساده صحبت می‌کرد شما از دوست و دشمن سوال کنید، کسانی که 5 یا6 ساله بودند و امام را دیدند سوال کنید برداشت خودشان را داشتند تا یک آدم 70 ساله به عبارتی وقتی امام با مردم صحبت می‌کرد جوری صحبت می‌کرد که همه می‌فهمیدند. ما جوری صحبت می‌کنیم که فقط یک قشر خاص می فهمند. آنقدر موضوع را می‌پیچانیم که آخر کار نمی‌دانیم چه شد. شخصی می‌گفت: اولش که خودم صحبت می‌کردم هم خودم می‌فهمیدم هم مخاطب، جلوتر که رفتم دیدم مخاطب اصلاً نمی‌فهمید، آخرش نه خودم فهمیدم که چه می‌گویم نه مخاطب . بحث را وقتی خیلی فنی و تخصصی کردیم اینطوری می شود. روابط عمومی باید ساده صحبت کند. اگر مطالبش را در قالبی که مدیران صحبت می‌کنند یا متخصصین آن رشته صحبت کنند بیان کند ممکن است عمومیت و گسترش را در سطح مخاطبش نداشته باشد. همین جا من یک پرانتز باز کنم، خوب ابزار صحبت کردن با مردم، مدیران و با کارمندان باید مختلف باشد الان سایتهای مختلفی که ایجاد شده، نشریات و چیزهای دیگر است. در واقع باید به این نکته توجه داشته باشیم. می‌خواهیم مطلبی را در اختیار مردم قرار دهیم، ولی از روابط عمومی باید توقع داشته باشید که مطالب را در قالب ساده و قابل فهم بیاورد و بتواند جاذبه ایجاد کند و تعداد کسانی که رجوع می‌کنند به این سایت یا نشریه افزایش پیدا کنند و بتوانند پیام را بگیرند و قابل جذب هم باشد.
    مساله بعدی خود ابزار است، اینکه چه ابزاری را در اختیار داریم و چه فعالیتی را انجام می‌دهیم. هر ابزاری تاثیر خودش را دارد. وقتی در سالنی صحبت می کنید تاثیر خودش را دارد، وقتی در نشریه‌ای صحبت می‌کنید تاثیر دیگری دارد و وقتی بیانیه یا اطلاعیه صادر شود تاثیر آن متفاوت است. به هر حال حیطه اثر خیلی با هم متفاوت است.
      بنابراین باید یک سنخیت کار را با حوزه عمل داشته باشیم. ما یک وزارت تخصصی هستیم ارتباطات و فناوری اطلاعات همه تخصصی است . گاهی ممکن است من مسوول پست باشم و درباره موبایل یا راجع به مساله‌ای دیگر صحبت کنم که اصلاً ارتباطی به پست ندارد. از حیطه کاری من خارج است ممکن است نظر شخصی بدهم ولی ربطی به آن وظایف و مسوولیتهای من ندارد. نشریه‌ای را منتشر می‌کنم ولی در ارتباط با مطلبی صحبت کنم که به حوزه کاری من ربط ندارد، یک وقتی این را به عنوان چاشنی می‌گذارم بحث دیگری است. خوب من نشریات را خیلی نگاه کردم این 10 استانی که من رفتم اکثراً نشریات خودشان را می‌دهند. به نظرم باید تحول ایجاد شود این آن نیست که وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات می‌خواهد. جاهای مختلف هم مطرح کردم ولی آقایان جدی نمی‌گیرند به نظرم خیلی باید جدی گرفت. یکی از کارهای اساسی که انتظار هست روابط عمومی انجام دهد این است که فناوری مطرح شود. این فناوری به زبان مردمی و به زبان کارمندی مطرح شود بفهمند چه هست. مثلاً اینترنت پرسرعت، (ADSL) چیست. تابلوی آنها را در شهر دیدید. شما کارمند مخابرات هستید اگر از شما بپرسند که ADSL چیست؟ و شما بگوئید نمی‌دانم آن شخص می فهمد که اینجا یک  اشکالی وجود دارد، اطلاعات عمومی است نه تخصصی. یکی از نشریاتی که هفته پیش دیدم و متعلق به این مجموعه نیست، 3 صفحه پیرامون ADSL  توضیح داده بود که هر کسی بخواند می‌فهمد ADSL چیست در قالب بسیار ساده بیان کرده و همه می‌فهمند. اگر شما یک نظر‌سنجی انجام دهید، می‌فهمید که چه تعداد از کارمندان مسائل مخابرات را می‌دانند، خیلی‌ها نمی‌دانند بعد بروید نشریات خودتان را نگاه کنید ببینید چه قدر مانور دادید.
     اصلاً خدماتی که ما می‌دهیم چیست . بالاخره باید تبلیغ کنیم که بیایند از این خدمات استفاده کنند. یکی از کانالهای صحبت ما با مردم همین بحث تخصصی خودمان است. مثلاً فیبرنوری چیست و چه کاری را انجام می‌دهد. نسل جدید و قدیم باید با این مطالب و اصطلاحات فناوری آشنا شوند. هم با مفاهیم کلی و هم عام آشنا شوند. مدیران ما مصاحبه می‌کنند که خود یک وظیفه است ولی پشت آن روابط عمومی‌ها باید کار کنند و به زبان خیلی ساده بگویند که تکنولوژی جدید این است. این زمینه بسیار جای کار دارد وسعت دارد این کار ماست. یک کار CD آقایان انجام دادند و من دیدم کسانی که این کار را انجام دادند باید تقدیر کرد انواع و اقسام خبرهای روزنامه و مجلات را جمع‌آوری کرده و در CD ریخته بودند انصافاً خیلی هم زحمت کشیده بود. من نگاه کردم اصلاً به ما ارتباطی نداشت. مثلاً این کار را وزارت کشور نیز می‌توانست انجام دهد. من وظیفه اصلی خودم را رها می‌کنم می‌چسبم به کاری که اصلاً به من مرتبط نیست. ارزش کار سرجای خودش است. این تخریب یا تو ذوق زدن نیست کسی که این کار را انجام داده زحمت کشیده بسیار کار حرفه‌ای و قشنگ کرده، ولی خبر باید به روز باشد خبر سوخته بدرد کسی نمی‌خورد.
      ما باید برویم دنبال کار خودمان و بستر کارها را فراهم کنیم. فکر کنید اینکه ما چگونه آگاهی جامعه را در ارتباط با فناوری اطلاعات بالا ببریم. مسائلی که در ارتباط با فناوری اطلاعات مردم درگیر هستند، شخصی می‌گوید من در خانه نمی‌توانم از طریق خط تلفن به اینترنت وصل شوم و فایلی را پیاده کنم . می‌روم ADSL می‌خرم می‌بینم باز تغییری نکرده  فیبرنوری آمد بازهم نشد . موضوع را باید به زبان مردمی در بیاوریم و در اختیارشان قرار دهیم.
     روابط عمومیها باید به صورت شبکه‌ای با بخشهای فنی در ارتباط باشند بتوانند آن اطلاعات را بگیرند و به اسم و نام آن شخص که کمک می‌کند ثبت شود در اختیار مردم قرار دهند. مردم نسبت به ارتباطات و فناوری اطلاعات خیلی ابهام و سوالات زیادی دارند. این سوالات از نظر اجرایی و خبری نیست، اطلاعات می‌خواهند توضیحات نباید به زبان تخصصی باشد بلکه به زبان خود مردم باید مطرح شود. وقتی مردم بفهمند شبکه موبایل چیست و چگونه کار می کند خیلی از ابهاماتشان رفع می‌شود. به هر حال چیزهایی است که از طریق مجموعه و نهایتاً روابط عمومی باید کار شود تکنولوژیهای جدید خصوصآ در بخش فناوری اطلاعات ایجاد می‌شود بالاخره مردم باید با این مفاهیم آشنا شوند. کارمندان هم باید آشنا شوند.
      خوب اگر کسانی دیگر هم این کار را کردند، ما باید تقویت ‌کنیم. ما باید جامعه را به جایی برسانیم که کاملاً این مفاهیم را درک کنند. مرتب می گوئیم NGN ، مرتب روزنامه‌ها مطلب می‌نویسند مخففش را هم  می‌نویسند. دانشجوی مخابرات است ولی می‌پرسد این NGN چیست ؟ از این مقولات خیلی زیاد داریم . لذا باید در نشریات یک دگرگونی اساسی ایجاد کنیم .
     محور دیگر کار، حوزه مدیران است. وقتی روابط عمومی در حوزه مدیران است انتظار از روابط عمومی این است که مطالب را تحلیل کند و اطلاعات بدهند به عبارتی بگوید وضعیت الان اینگونه است این اخبار در سطح رسانه ها مطرح می شود و احتمالاً هدفی را پیگیری می کند یا اثری را می گذارد یا نه گشایشی در کار است و باید تقویت شود.
مساله دیگر آموزش است به طور کلی مدیران روابط عمومیها باید به مدیران آموزش دهند که چگونه مصاحبه کنند . یا بحث را چگونه بیان کنید. خبرنگار حرفه‌ای تخلیه اطلاعاتی می کند و در روزنامه هرگونه که دلش بخواهد چاپ می‌کند. وی کار خودش را درست انجام می‌دهد ما اینطرف باید ببینیم چه کار بکنیم الان خبرهایی که می ‌آید چه معضلاتی برای سیستم ایجاد می کند. 
   وقتی قرار شد خبری در زمان خودش مطرح شود، اگر زودتر بیان شود ناقص الخلقه است، اگر دیر گفته شود، سوخته است. کسی جای دیگری مطرح کند خبر را سوزانده است و اثری ندارد. بد بیان کند مکافات خودش را دارد عدد و رقم را بالا و پایین کند اصلاً چیز دیگری اتفاق می‌افتد . خصوصاً در بخش فناوری اطلاعات، ما تاثیر روی اقتصاد جامعه داریم. در واقع صحبت مدیران ما می‌تواند راحت روی بخش اقتصاد جامعه اثر مثبت یا منفی بگذارند. خوب این اثرها اگر واقعی باشد اشکال ندارد ولی اگر کاذب باشد مردم ضرر می‌کنند و دیگر به این سیستم اعتماد نمی‌کنند. خوب اینها را باید به مدیران آگاهی داد و عواقبش را مطرح کرد. کار حرفه‌ای را به زبان ساده بیان کرد به زبانی که مدیر بتواند خودش را در ارتباط با جامعه جمع و جور کند. این خودش بحث مهمی است و باید زمینه‌اش را روابط عمومی فراهم کند. کار هم کرده‌اید ولی باید تقویت کنید . نظرسنجی ها اگر درست انجام شود خیلی کمک می کند.
     مساله دیگری هم که باید مطرح شود قاعدتاً خاص روابط عمومی نیست این معضل را همه جا داریم چند تا مشکل در جامعه ما است. شما از مغازه‌ای خرید می‌کنید همان قیمت هم می تواند بفروشد اصرار دارد که دروغ بگوید و بعد بدهد دست مشتری ما یک کالایی را می‌خواهیم بدهیم دست مردم حتماً باید یک بلایی سرش بیاوریم و بعد بدهیم به مردم، اینها چیزهایی است که در مجموعه ما وجود دارد. در واقع کسی را می‌خواهیم تشویق کنیم حتماً باید آلوده کنیم بعد تشویق کنیم. ما موظفیم نان حلال به مردم بدهیم اگر حلال باشد خیلی تحول در زندگیش ایجاد می کند. همه کسانی که در تاریخ صاحب کرامت شدند کسانی هستند که محدودیتها را برای خودشان انجام دادند و حلال و حرام را رعایت کردند. خیلی از حلال و حرامها هم با یک جمله انجام می شود. اصلاً از ازدواج بالاتر چیزی است غیر از این که با یک خطبه انجام می شود.
کاری که در کشور ما مشهور شده این که مدیر اجرایی قوی کسی است که ریخت و پاش داشته باشد. خیلی عجیب است من چون کار اجرایی زیادی انجام داده‌ام وقتی جایی می رفتم و می گفتند این شخص قوی است می گفتم چه کار اجرایی انجام داده که قوی است. از بیت المال هزینه کنید قوی شوید این که هنر نیست، این را هر کسی می تواند بکند. دستش رسیده به بیت المال و می‌گوید بدهید که خودش را محبوب کند. این که کار نشد. افکار عمومی را نگاه کنید، شما بیشترین ارتباط را دارید نظرسنجی کنید. به شدت مردم نسبت به ریخت و پاشها حساس هستند. جدید هم نیست همیشه بوده است. وقتی سمینار است می‌گویند سمینهار است، کاری که می شود با A  ریال انجام داد با A10 ریال انجام می‌شود. 10 برابر هزینه کرده است اینها در دولت نهم نیست هنر دولت نهم هنر مدیر است، هنر فرد است هنری که با همان ابزار و امکانات در اختیارش کار موثر می‌تواند انجام دهد، حرکت موثر انجام دهد و راندمان و بهره‌وری را بالا ببرد. دولت نهم اصلاً بحث ریخت و پاش را ندارد. خیلی هم راحت سمیناری که شما برگزار می‌کنید می‌توانید با مبالغ مختلفی برگزار کنید ولی محتوا همان محتوا است . به هر حال این بحث را حتماً باید در نظر بگیرید. همین نشریاتی که در اختیارتان هست شما در نظر بگیرید در این مملکت کسانی هستند که نمی‌توانند یک برگ کاغذ بخرندکسی یقین ندارد من جایی بفرستم که ببیند چقدر محتاج هستند. کم هم نیستند بعضی‌ها می‌گویند پنج میلیون آدم داریم که زیر خط فقر هستند بعضی‌ها می‌گویند پنج میلیون خانوار داریم که زیر خط فقر هستند، یعنی کسی که در آمد خانواده اش در ماه کمتر از 250 هزار تومان باشد . این عدد و رقمها بالاست به خراسان جنوبی که همکاران رفته بودند برق در روستا رفته ولی طرف پول ندارد که کنتور بخرد یکی از مصوبات دولت در خراسان جنوبی این بود که در روستاهای این استان که برق رفته ولی افراد پول ندارند کنتور بخرند دولت به طور رایگان به او یک لامپ روشنائی بدهد. در قرن 21 هستیم . حالا ما در اینجا بگویم بنویس، بده ، از کیسه چه کسی؟ خودتان را گرفتار این مسائل نکنید هنر در این مسائل نیست. دوران ریخت و پاش تمام شد نه مردم قبول دارند نه مدیران الان قبول دارند. هیچ کس از ما نمی‌پذیرد بلکه باید ابزار کار درست انجام شود .
     باید تشکل باشد، باید پیام رسانی در حد خودش انجام شود. هر جا نیاز است هزینه‌ای شود، هزینه‌ کنیم، اما به جا و در حد خودش، هر چیزی که لازم و ابزار کار است باید انجام دهیم باید بسترش را ایجاد کنیم . چیزهایی که ابزار کار است و باید انجام شود اگر یک نشریه دارید 1000 تا چاپ می کنید ولی 500 تا بیش خودتان می‌ماند چه کسی باید جواب این را بدهد. من چون مدیر مسوول مجله بودم می‌گویم. کسی بگوید من 3000 تا مجله توزیع می‌کنم باورم نمی‌شود. چون می دانم توزیع «صحیح» نشریه خودش یک هنر است. اگر یک مجموعه بتواند 3000 تا نشریه را در یک هفته «درست و بجا» توزیع کند این خودش خیلی کار است . زمانی نشریه علمی را با تیراژ 500 تا چاپ می‌کردیم و مجانی می‌خواستیم بدهیم، نمی‌توانستیم توزیع کنیم . هزینه می خواست شبکه توزیع کار ساده‌ای نیست و چون می‌ماند باید خمیرش می‌کردیم. وقتی من معاون پژوهشی دانشگاه شدم دیدم اتاقی را درست کردند نشریات 15 سال گذشته را همینطور روی هم گذاشتند حالا چه کار باید بکنیم چون جا را گرفته بود دیدیم راهی جز خمیر کردن نداریم. تازه اگر کسی پیدا کنید بپذیرد که خمیر کند. بنابراین باید دقت کنیم . اگر مشتری و خواننده دارد 3000 تا که هیچی 30 هزار تا چاپ کنیم. اگر موثر در راستای آن کارهایی است که دارد تحول ایجاد می کند حتماً انجام دهیم. ولی اگر اینطور نیست نباید بکنیم البته ممکن است عدم توزیع درست آن ،ضعف مدیریت هم باشد که آن بحث دیگری است.
     ما تبلیغات واقعآً نمی خواهیم دلیلش این است که موبایل اعلام می کنیم همه در صف می ایستند و ثبت نام می کنند. اگر ما تبلیغ هم نکنیم می‌آیند می‌خرند. می‌گوئیم تلفن ثابت بخرید اما عده‌ای می‌گویند ما 2 سال ثبت نام کردیم ولی هنوز خطمان وصل نشده است . چه تبلیغی می‌خواهیم بکنیم. طور دیگر هم می‌توانیم عملکرد خودمان را  بیان کنیم . در تبلیغات کاغذ گلاسه استفاده می‌کنیم اینها ارز بری دارد. اگر کاغذ گلاسه اثر می‌کند کار می‌کند انجام دهیم و اثر خودش را می‌گذارد و پول خودش را در می‌آورد . اگر  می شود همین را در کاغذ ساده تر انجام داد چرا نکنیم. من بیش از 35 کشور رفتم ما از غریبها چیزهای بد را گرفتیم و چیز های خوب را ول کردیم. آدم می شناختم دانشجو بود بچه‌داری می‌کرد. در اروپا طرف موبایل دارد تلفن ثابت و پیجر هم دارد کاری که باید با پیجر انجام شود را با پیجر انجام می دهد اگر با تلفن ثابت می‌شد، انجام می‌داد اگر نه با موبایل انجام می‌داد. حالا اینجا می بینیم تلفن ثابت دم دستش است ولی با موبایل صحبت می کند. ریخت و پاش در فرهنگ ما نبوده در همین 200،300 سال اخیر که غربیها بر کشور حاکم شدند این ارمغان را آوردند.
        شاید هم دیده باشید، نان اگر در خیابان می‌بود بر می داشتند می بوسیدند و می‌گذاشتند کنار، فرهنگ ما اینطور بود. هزینه‌ای که در روابط عمومی می‌کنیم اگر موثر انجام شود بسیاری از مشکلات و معضلات ارتباطات و فناوری اطلاعات حل می شود.
     خیلی هزینه دارد می‌شود، رقمها خیلی بالاست. پرسنل خیلی زیادند، خیلی بیشتر از آن چیزی که باید باشد هست حالا اگر هست باید خودش را نشان دهد . چند استان که رفتم تولیدات را نپسندیدم و می دانم خیلی اختلاف دارد و به عبارتی ، با اداره قند و شکر فرقی نداریم همان کاری که آنها می کنند ما هم می کنیم.
           ما در مرزهای دانش داریم حرکت می کنیم ما بحث فناوری اطلاعات را داریم ما بحث فناوریهایی را می‌کنیم که برای اولین بار در کشور وارد شده است. خیلی فرق می کند با ادارات دیگر پس باید به روز هم باشیم. این صرفه جویی را باید خودتان توجه کنید نگاه نکنید که چون شرکت مخابرات هستید و پولدارید ایرادی ندارد، بحث موثر بودن است. ما هر هزینه ای که می کنیم مطمئن باشید اثر می گذارد و اگر اثر بگذارد این پول خودش را بر می گرداند. مطلب زیاد است اگر بخواهم ادامه دهم شما را خسته می‌کنم. الحمد الله شرایط واقعاً برای روابط عمومیها بسیار شرایط خوبی است. الان مردم دیگر احساس نمی‌کنند که مسؤولان در دسترس نیستند. این چند تا استانی که رفتم دیدم همه مدیران عامل، وقت خاصی را گذاشتند به ارباب رجوع به صورت حضوری ، کتبی و غیره پاسخ می دهند. این شرایط ویژه ای که روابط عمومیها باید به خوبی از این شرایط استفاده کنند. برای کار خودشان و فضایی که در جامعه ایجاد شده است امیدی که در مردم ایجاد شده و همکاری که مردم با دولت دارند بسیار چشمگیر است و شرایط واقعاً ویژه‌ای است وقتی که شرایط و بستر آماده شد طبیعتاُ مدیران بخشهای مختلف به خصوص روابط عمومی بهتر می‌توانند کار کنند. فعالیتشان را شروع کند. آرزوی توفیق دارم و امیدوارم که به جمع بندیهای خوب در این سمینار برسید و در راستای اهداف انقلاب، حضرت امام ، مقام معظم رهبری و مجموعه ارتباطات و فناوری اطلاعات قدم برداریم و  مطالبات مردم را آنطوری که باید و شاید است بتوانیم پاسخ دهیم.