بسم الله الرحمن الرحیم
خدمت دوستان سلام عرض می کنم آرزوی توفیق برای همگی دارم . هفته دفاع مقدس انشاءا... بر همه مبارک باشد و خداوند انرژی بدهد همانطور که انسان هایی از حیثیت و خاک این وطن دفاع کردند ما هم بتوانیم در جایگاه خودمان و شما نیز در جایگاه خودتان بتوانید و بتوانیم نقش خود را بهتر از گذشته ایفا کنیم .از دوستان هم که گزارش دادند تشکر می کنم .
انتظارم از این جلسه این است که آقایان و خانم ها اگر صحبتی دارند ، صحبت شخصی نکنند صحبت شخصی را اگر مشکلی دارند . بنویسند و به من بدهند تا آنجا که به من مربوط می شود کمک می کنم که اگر بشود حل کرد آن را حل کنم .بحث شخصی را از این جمع کنار بگذارید و این اعداد و ارقامی که راجع به کارشناسان و کارشناسان ارشد در این مجموعه گفته شد ،جمعیت عظیمی است . این مجموعه از نظر عددی بسیار قابل توجه است از نظر کیفی هم حتماً قابل توجه است . از طرف دیگر این مجموعه ، مجموعه تخصصی است چون تخصصی است کسانی که وارد این حوزه می شوند حتماً در زمینه الکترونیک و مخابرات هستند حالا استثنائات را کنار بگذارید .در کشور ما استعدادهای درخشان وارد این رشته ها می شوند شما جزو آن مجموعه هستید و خواهید بود .
از نظر های مختلف ، نخبگی، هوش تخصص ، انتظارات و تجربه و شواهد نشان می دهد که مجموعه قابلیت و توانائی های زیادی دارد ما در این جلسه بیشتر می خواهیم شنونده باشیم که از این انرژی و پتانسیل چگونه می شود بیشتر از گذشته بهره برد و در جهت سازندگی کشور بیش از گذشته حرکت کرد. برنامه چهارم توسعه برای مجموعه ارتباطات و فناوری اطلاعات برنامه بلندی است. یک رشد بهمنی نیاز به حرکت های جهشی دارد و حرکت های آهسته شاید خیلی پاسخگو نباشد و شرایطی که در جامعه ایجاد شده شرایط خوبی است و به نظر می رسد با تکیه بر تجارب گذشته و اقداماتی که از طرف دیگر در گذشته انجام شده می توان گام های بلندی برداشت.
بهرحال در گرایش دولت نهم دو سه نکته است که باید به آن توجه کرد از نظر کلی ما یک وزارتخانه ای هستیم که هم در فرهنگ کشور تأثیر گذاریم و هر حرکتمان تأثیر گذار است. هم در رشد اقتصادی خیلی خیلی تأثیر گذار هستیم یعنی کافی است من یک اشتباهی بکنم خیلی قیمت ها بالا پایین می شود و یا شما یک حرکتی بکنید تأثیر روی بازار می گذارد. تأثیرش هم جدی است و خیلی چیزها را می تواند تحت تأثیر قرار دهد. در مسایل اجتماعی هم خیلی تأثیر گذاراست و در خدمت انسانی و رساندن خدمت به مردم شاید نقش اول را داشته باشد از نظر حضور فیزیکی که حتماً نقش اول را دارد ما روستاهایی داریم که مخابرات در آن حضور دارد ولی حتی وزارت جهاد کشاورزی حضور ندارد و بسترتوسعه کشور از این طریق راحت تر می تواند انجام بگیرد. ما جاده صاف کن توسعه هستیم وحضورمان در جهان از طریق ارتباطات عمدتاً شکل می گیرد ارتباطات فیزیکی دیگر خیلی کافی نیست ارتباطات الکترونیکی است که دارد پیشی می گیرد بهتر از من شما می دانید ،جایگاهی که می خواهید در جهان پیدا کنید می توانید از این طریق نقش خوبی را بازی بکنیم از هر زاویه ای نگاه کنیم این وضعیت است . ما کشوری هستیم که بعضی از جاها امکاناتی درحدی نسبتاً مطلوب در اختیارشان است جاهایی هم داریم که هنوز آب آشامیدنی ندارند و واقعاً با دو سه میلیون تومان می شود مشکلشان را حل کرد که آب آشامیدنی به آنها برسد که در حد یک بهداشت اولیه دو ، سه قرن پیش بتوانند به آن دسترسی پیدا کنند این جامعه ما است و قابل توجه هم است اختلاف توسعه و رشد در کشور ما متأسفانه زیاد است . باید سرمایه گذاری سنگینی برای توسعه انجام بگیرد که می گیرد ، دولت نظرش این است سرمایه گذاری که انجام
می شود یک درصدی از آن که باید در بخش مخابرات مشخص کنیم که این درصد چقدراست یک درصدی ، ده درصدی، بیست درصد ، سی درصد که در کوتاه مدت مردم نتیجه اش را لمس کنند و بیشتر از آن استفاده کنند و در توسعه ، دولت نظرش نیست که همه کارهایی که انجام می دهیم برای نسل بعدی باشد سرمایه گذاری برای بیست سال یا ، ده سال آینده به جای خودش انجام می شود ولی در بحث توسعه حتماً باید این را در نظر بگیریم بخصوص که اینجا زیر ساخت است و سرمایه گذاری کلان انجام می گیرد این رشد را حداقل بکنیم که چگونه ما باید حرکت کنیم که همزمان که توسعه پیش می رود مردم هم از مزیتش استفاه کنند و به عبارتی سر سفره شان حسش بکنند و لمسش کنند.
در جامعه ما برآورد میکنند راندمان دولت و کارایی دولت بسیار بسیار پایین است و مثال های مختلفی می زنند اعداد و رقم می دهند حالا ممکن است یکی بگوید راندمان مفید دو ساعت در روز است یکی ممکن است بگوید ده دقیقه است نیم ساعت است هرکس یک چیزی برای خودش بگوید ولی نشان می دهد که عدد و رقم بالایی نیست.
این را هم در نظربگیرید که ما چگونه در مجموعه خودمان بهره وری را بالا ببریم نکته ی دیگری که باید به آن توجه کنیم آشنا کردن نسل بعدی و نسل قبلی است با برنامه های توسعه ، مشکل خاص ما نیست مشکل بخش های توسعه ای کشور است مدیران عمدتاً ده سال ، بیست سال ، سی سال تجربه دارند ولی علم وتکنولوژی بیش از تجربه آن ها رشد کرده و رشد می کند در بخش مخابرات این شدیدتر است ، جدی تر است . ما چگونه با رشد تکنولوژی و دانش هماهنگ شویم که عقب نیفتیم یعنی اگر کسی 15 سال پیش ، 20 سال پیش از دانشگاهای ما فارغ التحصیل شده مطالبی را که یاد گرفته اگر بر اساس همان دانسته ها حرکت کند و تحولی در خودش ایجاد نکند و آموزش جدیدی نبیند خوب این دانش مال بیست سال پیش است و با امروز خیلی خیلی تفاوت دارد گرچه پنج سال پیش هم با امروز خیلی تفاوت دارد ما چطور این پیوستگی را باید ایجاد کنیم که عقب نیفتیم ما نمی توانیم مدیرمان از نظر مدیریتی صفر کیلومتر باشد یا مدیرمان دانش نداشته باشد تخصص روز را نداشته باشد نمی تواند مدیرمان آشنا به مسائل آینده نباشد باید این ها یک جوری به هم آمیخته شود نسل بعدی هم اینطور است ما چگونه و چکار باید کنیم نفری که الان استخدامش می کنیم تیم های جدیدی که به ما اضافه می شوند به ما ملحق می شوند نخواهد دو یا سه سال بگذرد تازه بفهمند اوضاع چگونه است .
این را ارتباط صنعت با دانشگاه را بخواهیم بگوییم ، ارتباط خود این مجموعه و حرکت این مجموعه در دسترسی به دانش اسمش را بگذارید تعمیق علم و دانش و تحقیق و پژوهش در این مجموعه بگوئیم ، بگوئیم که ما حضور در مراکز علمی و مراکز دانشگاهی پیدا کنیم یا که آنها راداخل این مجموعه بیاوریم به هر حال راهکارهای متفاوتی وجود دارد و این هم جزو وظایف اصلی ماست که باید این را حل کنید در کشورهای پیشرفته واقعاً حل شده است ولی در کشور ما این طور نیست و به این راحتی هم قابل حل نیست و حتماً نیاز به همیاری و کمک همه کسانی دارد که مسئول هستند تحول مدیریتی و تحول نگرش در مجموعه ما چگونه باید انجام بگیرد که ما بتوانیم قدم هایمان را بلندتر ولی بهتر و با ثبات برداریم نخواهیم اشتباه کنیم کار تکراری کنیم شعارهای بی خودی بدهیم و حرکت هایمان در واقع در راستای مطالبات مردم و در رابطه با رفع نیازها و رفع مشکلات و گرفتاری ها و رشد اقتصادی و صنعتی کشور باشد .
این قدم ها باثبات برداشته شود و کارهای تکراری انجام ندهیم و بهره وری مان را بالا ببریم
با بخش خصوصی باید چگونه برخورد کنیم . تصمیمات جلسه ای نگیریم ، چکارکنیم که در بخش مخابرات تصمیمات جلسه ای نگیریم . یعنی در جلسه بنشینیم و از یک جلسه به جلسه دیگر هر چه به ذهنمان رسید انجام بدهیم. یعنی در واقع اساس را بر کار کارشناسی بگذاریم البته به شرطی که کارشناس ،کارشناس باشد اگر کارشناس همان سیستم جلسه ای را بخواهد انجام بدهد که فرقی نمی کند منظور از کارشناسی یعنی با مطالعه باشد روش ها و کارهایش کارشناسی انجام شده باشد و بالا بیاید و حرکت بکند نه این که کار ما کارشناسی نیست ولی این تقویت شود ، نهادینه شود ، بهتر عمل شود منظور این نیست که اختیار از مدیر گرفته شود و مدیر اجرایی نتواند مانور بدهد منظور این است که همان قدم ها با ثبات تر برداشته شود به هر حال این مشکلات را در سیستم هایمان داریم ما باید چکار بکنیم که مجموعه کارشناسی مان راضی باشد رضایت یک بعدش حقوق و دریافت و مادیات است ابعاد دیگری هم دارد خصوصاً افراد نخبه آن ابعاد برایشان مهم تر است این که از نظر علمی و کاری ارضا شوند احساس موثر بودن بکنند احساس وجود کند احساس نکند که در این مجموعه در این اداره ، در پشت میز حضورشان صوری و بی اثر است این همدلی و همگرایی مان را در این مجموعه زیاد کنیم مشارکت بدنه را در تصمیم گیری زیاد بکنیم چگونه است که ژاپنی ها دو تا با هم جمع می شوند چهارتا می شوند چهار نفر با هم جمع می شود اگر 16 تا نشوند هشت نفرمی شوند ما دو تا با هم جمع می شویم یک دوم می شویم چهارتا باهم جمع می شویم یک چهارم می شویم این مشکلات را باید بتوانیم حل کنیم. یک فضایی درست کنیم که این فضا ، فضای همدلی و همکاری این ها باشد نه فضای هل دادن و جای هم نشستن و تحریک مسایلی که می تواند یک مجموعه علمی و کارشناسی را با مشکل روبرو کند.
این بحث ابعاد مختلفی دارد به هرحال من یک دور نمایی از محیط کار مناسب و خوب را سعی کردم ارائه بدهم .
این حاصل بحث فنی است بحث کاملاً به نظرم تخصصی است نهایتاً از این جلسه می خواهیم درس بگیریم اگر چه وظیفه ام بود که خدمت دوستان برسم و بگویم خسته نباشید یکی از هدف های این گونه جلسات این است که ما به شما خسته نباشید بگوییم احسنت بگوییم دست شما درد نکند و شما هم به ما امید بدهید که ما بتوانیم در واقع انشاءاله با پشتوانه شما حرکت بکنیم به هر حال از این جلسه ما یک چنین انتظاراتی داریم حالا بفرمایید و من زیاد صحبت کردم ولی فکر می کنم هر نفر پنج دقیقه بیشتر صحبت نکند چون اوایل معمولاً زیاد صحبت می کنند اگر مدیران کمتر صحبت کنند اشکال ندارد بگذارید نوبت هم اگر می خواهید بدهید به کارشناسان بدهید اگر صحبتی می خواهد بشود چون ممکن است آن ها احساس کند باز یک جلسه مدیریتی شده آن احساس پیش نیاید./ع
بخش دوم سخنرانی وزیر
مسائل مطرح شده باید دسته بندی شوند راهکار دارد باید جایی مسئولش شود آن را جمع آوری کند و به یک برنامه ، یک طرح ، یک قانون وپیش نویس قانون تبدیل کند و پیگیری کندکه قابل حل هست یا نه ، خیلی از مطالبی هم که صحبت شد به نظرم مسایل محلی است درون سازمانی است به هرحال خودتان با تدبیری که اتخاذ می کنید با این مجموعه مدیریتی جلساتی بگذارید تا راهکار پیدا کنید اگر اختیارات ما را خواستید من اختیار می دهم تا آن جایی که قوانین و مقررات اجازه دهد، بار مالی ندارد ، ولی برای بعضی مسائل باید بیرون از مجموعه دنبال راهکار یا قانون در سطح کشوری رفت این موارد ، خاص شما نیست همه جا همین مساله است نظام هماهنگ خاص اینجا نیست خاص مجموعه وسیعی از کشوراست و این مسائل باید قاعدتاً جمعبندی و پیگیری شود ،چه در دولت ، مجلس سازمان مدیریت و اصلاح قانونی شود اگر نیاز به اصلاح داشته باشد انجام شود ،ما آمادگی داریم که این بحث ها پیگیری شود ولی باید اینجا شسته رفته(جمع بندی ) شود تا مشخص شودکه دقیقاً چه می خواهیم وگرنه به یک درد دل ختم می شود لذا من می خواهم ا ین بحث های درد دل سازمانی را جدا کنیم و یک کمیته تشکیل دهید به هر حال تعداد این افراد که کم نیست چهارپنج نفر مسئول شود باشما بنشینددر جلسات مختلف بعد از2 ،3 یا چهار ماه خروجی آن چهار قانون چهار طرح یا ، پیش نویس شود این ها را پیگیری کنید تا به نتیجه برسیم و الاصرف بیان مطلب در همان حد درد دل می ماند و کسی هم به آن نمی رسد ، ادامه پیدا نمی کند ، یک مقدار صحبت می کند تخلیه می شود ولی مشکل حل نمی شود یک سری خواسته هایی است که مربوط به سوال شمانیست مثلاً کسی می گوید من فوق دیپلم هستم رشته من ا دامه تحصیلش بن بست است یک رشته ای برای من درست بکنید که من بتوانم ادامه تحصیل بدهم این خیلی خاص آن فرد است اصلاً شش سال هم یک نفر بدود به جایی نمی رود چون من با مسایل شورای گسترش وزارت علوم ، مجوز و ایجاد رشته آشنا هستم.این ها هرکدام داستانی برای خودش دارد و به هر حال یک سازمان نمی تواند برای حل مشکل یک نفر بسیج شود یا کلاً بحث ادامه تحصیل فوق دیپلم ها یک مشکل ملی و اساسی است و سیاست های مختلفی هم دارند یعنی بعضیها به شدت با آن مخالف اند و دلیل هم دارد، می گویند می خواهیم این افراد در همین حد از لحاظ مدرک بمانند شما بروید حقوقشان را زیاد کنید کارهای دیگری بکنید مسایل شان را طور دیگری حل کنید من که نمی توانم مدام رشته تاسیس کنم بحث هایی است که به هرفردی که در جایگاه ما قرار بگیرد هر کسی هم که باشد خیلی وقتش را سر این موضوعات نباید گرفت و محدودش کرد و با تکرار در جلسات مختلف ، به جایی نمی رسد.ولی ما به هر حال یک سری بحث هایی داریم که درون وزارت است و ما خودمان می توانیم حلش کنیم این مشکلات دسته بندی شود قوانین و مقرراتی که دست و پاگیر است یا فعالیتهایی که هزینه مالی ، هزینه جا و مکان ،جابجایی و این ها را ندارد نه این که نداشته باشد اگر هم دارد قابل تحمل است که ممکن است هم مثبت باشد هم منفی ممکن است هزینه را پایین بیاورد یا مقداری آن را بالا ببرد یا جابجایی کوچک مکانی را ایجاد کند ممکن است اصلاً جابجایی فشردگی را ایجاد بکند و جاخالی شود، ممکن است اختیارات بیشتری به آن حوزه داده شود که بتواند فعال تر عمل کند ، مانور بدهد دینامیک تر عمل کند یا نه در یک زمینه و لنگاری اصلاً برای یک سازمان و یک محدوده سم است و این را باید جمعش کرد ، بی قانونی خودش بدترین وضعیت است این ها مطالبی است که می شود مطرح شود وروی آن کارکرد و مساله خاص این مجموعه را در آورد پیگیری کردکه باید یا در سطح وزارت حل شود یا به دنبالش برویم و راهکار قانونی پیدا کنیم این که
می گوییم کارشناسی باید روی این مشکلات کارشناسی، کار شودچرا که اگر کارشناسی نشود ، می شود بیان یک درد ،دردی که معلوم نیست چند نفر را در برمیگیرد یک نفر، ده نفر یا یک دردی است که 200 یا 300 نفر را آزار می دهد طبیعتاً ما باید دسته بندی هم داشته باشیم مساله ای که شامل حال 200 یا 300 نفر می شود مهم تر است تا آن چیزی که شامل حال دو سه نفر می شود که آن را از این بحث ها باید جداکنیم یک سری ازآن بحث ها ، مشکلات است، محدودیت است این ها را بایددر یک جلسه جدا بحث کنیم یک بحث دیگری ما داریم که آن ها را با هم متفاوت فرض کنیم ما یک خانواده ایم یک سری ابزار و امکانات داریم این ابزار و امکانات هرچه است همین است، همین وضعیت را دارد یعنی این ابزار و امکاناتی که در اختیار ما گذاشته اند یا داریم چه از نظر مالی و چه از نظر فکری و برنامه ای یک قابلیت داریم می خواهیم بهتر از آن استفاده کنیم خود را در گیر یکسری مسایلی نکنیم که خودمان برای خودمان درست
می کنیم، اینجاست که میگوییم راندمان بهره وری را بالا ببریم به هیچ کس هم بر
نمی خورد، به جای این که درگیر حل یک سری مسایل کاذب بشویم یا دنبال سراب برویم دنبال مطالبی برویم که خودمان را درجامعه بهتر نشان بدهیم این یعنی اصلاً منتظر هیچ امکاناتی یا ابزاری از بیرون نیستیم امکانات مالی ما معلوم است ، امکانات سازمانی ما توان انسانی ما معلوم است منظور این است که همین است که هست و این فاکتورها و عوامل در واقع حدودش معلوم است حالا بحث ما این است که همین را بهینه استفاده می کنیم یا نه؟ آیا می توانیم وضعیت را بهبود بدهیم یا نه؟ چرا که نفعش را خودمان می بریم اصلاً بحث خیلی بیرونی هم نیست اگر خانواده ای خوب کار بکند در نهایت فقر می توانند بهترین وضعیت روحی و روانی را داشته باشند شاید هم دیده باشید یک خانواده از نظر مالی فقیر است ولی از نظر روحی بسیار با عزت است بسیار بالاست یک طوری عجیب است از نظر فکری بسیار خوب عمل می کند در اداره آن خانواده بسیار خوب عمل می کند فراوان هم هستند بحث این است که این وضعیت اگر خیلی خوب است عالی اش کنیم اگر متوسط است خوبش کنیم و به همین ترتیب دست به دست هم دهیم و در واقع وضعیت و شرایط محیطی و شرایط کاری خودمان را بهبود بدهیم این یک بحث است که آیا ما از همه قابلیت ها استفاده می کنیم؟ خود شما اگر به تنهایی سراغ من بیاید می گویید نه استفاده نمی کنیم . به هرحال در این چهار هفته در اتاق من باز بود شاید از درون خود وزارت 4 یا 5 ملاقاتی داشتم . ملاقات ها اکثراً شخصی نیست اگر شخصی باشد می گویم نامه بنویس، ما بررسی می کنیم ولی آن که بحث اصولی دارد من حتماً استقبال می کنم خیلی ها می گویند ما از قابلیتمان الان به خوبی استفاده نمی کنیم می توانیم این قابلیت را بهبود بدهیم و استفاده بهینه کنیم می توانیم راندمان را بالا ببریم ، به هر حال آیا می توانیم یا نه ، این یک کار دسته جمعی است در واقع یک فرهنگ سازی است.ما باید بتوانیم عمل کنیم ما که می گویم منظور مجموعه این خانواده است، خوب وقتی می گوییم رشد تکنولوژی، همین جا بحث نباید تمام شود ما مخاطب خودمان هستیم مخاطب را کسی دیگر قرار بدهیم اشتباه کرده ایم می گوییم در مخابرات تکنولوژی سریع رشد می کند، ما مخابراتی هستیم ما باید تلاش کنیم همراه با رشد تکنولوژی تا جایی که می توانیم همگام جلو برویم سعی وتلاشمان را بکنیم، چقدر تلاش انجام
می گیرد آیا همه تلاش ها انجام میگیرد واقعاً یک نهضت فراگیر و همه گیر است، آن ها که بر اساس علایق شخصی وفردی یک کاری را انجام می دهند آن ها به کنار، که تعدادشان هم کم نیست ولی از نظر سازمانی ما دنبال چنین حرکتی هستیم اگر هستیم باید پز آن را بدهیم باید پز آن را به جامعه و بیرون بدهیم مطرح کنیم اگر نیستیم باید این وضعیت را ایجاد بکنیم برای خودمان فراهم کنیم. یا مثلاً می گویند که مناقصات را چه کسی برگزار می کند مگر غیر از من و شما برگزار می کنیم ببینید چه آبرو واعتباری برای این مجموعه وزارتی در جامعه ایجاد کرده است .واقعاً وضعیت بدی است وضعیت اصلاً مناسب نیست روی همه انگشت اتهام گذاشته اند. روی افراد خیلی خوب و عالی کسانی که آدم مطمئن است که این ها بچه های انقلاب هستند بچه های خوب هستند و چیزی هم ندارند این دست من و شماست و کاری هم که ندارد ما چه کار کنیم و چه مدلی اجرا کنیم که از وضعیت سازمانمان و مدیرانمان در واقع حفاظت کنیم این که درون سازمانی است قانون و مقررات و همه چیز در اختیارمان است اگر محدود است می رویم حلش می کنیم ولی چه وجهه ای از وزارت در بیرون است شما مثل این که در یک دریا دارید شنا می کنید شاید چون خیلی با خودتان ارتباط دارید چیزی نمی بینید.ولی من اکنون از بیرون آمدم ، از بیرون که نگاه می کنم و هنوز الحمدالله ارتباطم در این سه هفته با مردم قطع نشده و این ارتباط را دارم می بینیم که وضعیت خوبی نیست .خیلی بهتر می شود عمل کرد و همانطور که اشاره کردم این دست خودمان است که چه طوری عمل کنیم و بهبود دهیم می توانیم چرا نمی توانیم مطئمنم به نظرم از نظر کلی این وضعیت خیلی خوب نیست .توسعه بخش زیرساخت بسیاری اش در همینجاست، نمی خواهم بگویم همه اش را شما تصمیم می گیرید. مجموعه شما که منظورم تک تک افراد نیست ولی کل این مجموعه این فعالیت ها را انجام می دهد ، بیرون هم ممکن است بله 20% - 30 % و 10% اثر داشته باشد ما چطوری می توانیم این تصمیم گیری را بهبود دهیم آینده سازی کنیم، در ساخت آینده مخابرات کسانی یا گروهی که پیشتاز هستند چه کسانی هستند؟ غیر از آنهایی هستند که زیرساخت را درست می کنند. حالا اگر نقششان 20 درصد است 20 درصد ، بهرحال 20 درصد سهم دارید . در این وضعیت این نقش بیشتر از این حرفهاست و اگر هم نیست می تواند بیشتر باشد خوب اگر اتفاقی بیفتد که به بعضی از صحبت ها باید واقعاً میدان بدهیم که نگرانی ها مطرح شود چون اگر آدم یک راهی را می رود شاید خودش متوجه نباشد مگر یکی تکانش دهد. یک خطرات اینطوری دارد ما باید حتماً بحث NGN را جدی بگیریم بحثش را باز کنیم و مجموعه شما باید واردش شود خصوصاَ آنها که مسئولیت دارند بیشتر وارد این بحث شوند بحث ها هم مقداری بحث فنی است که از علوم انسانی ساده تر است چون دو دوتا چهارتاست خیلی راحت تر می شود به نتیجه رسید ولی باز در بحث فنی هم باید این بحث ها و مناقشات باشد اگر نباشد رشد نیست باید یکی نقد کند یکی اشکال بگیرد ولی این نقد و اشکال اگر به عنوان بن بست و به عنوان توقف تلقی شود خطرناک است . به عنوان اصلاح تلقی کنیم می توانیم در جهت تکامل حرکت کنیم.این نقش عمدتاًَ با ماست ما نمی توانیم و نباید بگوئیم که هیچ کس دست به NGN نزند جز ما. این خطرناک است هر کس که می خواهد دست به NGN بزند هرکس که می خواهد راجع به NGN مطالعه کند ولی بالاخره زیرساختش را شما باید راه اندازی کنید هنر این مجموعه این است که همه را بتواند زیرپوشش بیاورد اگر هم نمی تواند حداقل از آنها مشاوره بگیرد این بحث اساسی و کلی است که ما در توسعه کشور چون نقش داریم و حرکت می کنیم هرقدمی که برمی داریم اثردارد این اثرات کم نیست بلکه خیلی هم زیاد است یعنی می تواند کشور را در کوتاه مدت به بلندی برساند می تواند آهسته ببرد و به این مسایل کلان برخی اشاره کردند حال که مجری هستیم در عین حال که کار می کنید زیرساخت را باید اجرا کنید باید به بهره برداری برسانید به مراحلی برسانید که توسط جامعه لمس شود در عین حال که کارمی کنید باید آینده نگر و کلان نگر نیز باشید و کس دیگری دخیل در این قضیه نیست اگر کس دیگری هم کار می کند کارش در حد مطالعات و تحقیقات و تولید دانش متوقف می شود اگر هم باشد در حوزه خودش است ممکن است کسی در یک حوزه یک پایلوت از NGN درست کند NGN را مثال می زنم و از آن در حوزه خودش استفاده می کند ولی نمی تواند ملی اش بکند شمائید که ملی اش می کنید این مجموعه است که آن را ملی می کند، شما باید بروید آن دستاورد را بگیرد و ملی کنید اگر می توانید مثال دیگر بینید همه شما در دانشگاه ها بودید یعنی فکر نمی کنم کسی در این مجموعه باشد که از این مرحله دانشگاه عبور نکرده باشد ما هم در دانشگاه بودیم، همین دانشگاههای تهران که بهترین دانشگاههای ما است یعنی عمده دانشجویانی که وارد رشته برق و الکترونیک می شوند ئارای رتبه آزمون سراسری زیر هزار هستند مطمئن باشید رتبه آنها زیر هزار است یعنی یک میلیون و پانصد ششصد هزار نفر در کنکور شرکت می کنند این ها جزء دو سه هزار نفر اول هستند از نظر استعداد هوش توانایی قابلیت و غیره رجوع کنید رد پای مخابرات در داخل این دانشگاه چیست چه ردپایی ما داریم .ما چگونه حضور خودمان را در دانشگاه باید نشان بدهیم ما نباید انتظار داشته باشیم که دانشجو سراغ ما بیاید. در یک مؤسسه ای داریم کار می کنیم که دانشجو از در بیاید اصلاَ راهش نمی دهند. می گویند با کی کار دارید؟ می گوید نمی داند . چکار دارید آمده ام بازدید . می گویند باید بروید هماهنگ کنید اصلاَ راهش نمی دهند، درست ، ولی ماییم که نیازمندیم ماییم که باید دانشگاه را متحول کنیم فشار بیاوریم در واقع تغییر شان بدهیم همین الان این نیاز و فشار و صنعت روی دانشگاه به شدت زیاد است هر کس در دانشگاه می گوید من استاد دانشگاه هستم و بهتر از همه می فهمم و از دانشگاه باید به جامعه سرریز شود که این ها همه شعار است . حداقل آنجائی که ما تحصیل کردیم می خواهید رجوع کنید مدرسه عالی برق در فرانسه (SUPELEC.) که مشهور است کسانی که در آنجا کار می کنند مشهور هستند هر سال سه چهار بار می آمدند التماس می کردند که شما را استخدام کنیم فرم استخدام را می آوردند آنجا، کار هم همانجا همه چیز همان جا . یعنی با بخشنامه و دفتر ارتباط با صنعت اینطوری حل نمی کردند یعنی یک حضور واقعاً قوی و پرشتابی را در آنجا داشتند که همه استعدادها را قاپ بزنند نه این که حتماً استخدام شوند می خواستند بدانند که هر کس چه می کند تا بعداً بتوانند از آنها استفاده کنند فرصت به آنها بدهند . به عنوان یک معلم مخابرات خیلی چیزها خصوصاً در سطح لیسانس درس می دهیم با چیزهایی که شما نیاز دارید زمین تا آسمان تفاوت دارد اصلاً فاصله دارد تجربه اش در کشوراست من یکبار در جای دیگر هم گفتم. شما کارهای مختلفی می توانید بکنید که در همین صنعت کشور کرده اند . بعضی ها این کار را کردند و موفق هم بودند ولی آنها مواردی بودندکه نمی توانستند از خارج وارد کنند . موشک را در دانشگاه گذاشت و گفت آقا قطعات آن را بیرون بریز و همانند آن را بساز این پول را هم بگیر. اصلاً نتیجه را هم نمی خواهم . رشد کرد و پاگرفت . شما ببینید چطوری در دانشگاه حضور دارند واقعاً حضور دارند حضور جدی هم دارند ، مخابرات این حضور را ندارد ما این حضور را باید عملی کنیم از طرف ما هم باید شروع شود حضور با پول نیست اشتباه نشود ما همیشه اشتباه می کنیم شما ببینید سال گذشته بیش از دو میلیارد تومان همین وزارت ارتباطات به دانشگاه ها داده است به نظر من این نوع تقسیم بودجه ، تقسیم کمیته امدادی است .من هم ذینفع شدم یعنی بنده در این چند سال، دو سه میلیون تومان گیرم آمد، بد هم نبود چون فعال بودم و قبولم هم می کردند ولی این چه اثری برای شما خواهد داشت ، اصلاً این پول را به من بدهند یا ندهند من کار خودم را می کنم یعنی اثرش برای مخابرات صفر است پول را باید جایی تزریق کنند که اثر داشته باشد به نظرم مجموعه مخابرات در این راه قدم برداشته اند مجموعه اگر مشکلات پولی برای کارمندان دارد برای این تیپ مسایل ندارد فکر می خواهد، تدبیر می خواهد، باید بنشینید ببینید واقعاً چه طوری حل شود. این مشکل مشکل همه است فقط مشکل مخابرات نیست من جاهای دیگر هم کار کرده ام شما اگر پروژه هایی که صنعت به دانشگاه ها داده نگاه کنید خیلی از آن را روی اینترنت هم گذاشته اند نیازسنجی است یعنی نیاز را باید خودش تعریف کند مشخص کند نمی داند نیازش چیست؟ می گوید استاد دانشگاه شما تعیین کنید نیاز من چیست؟ این مرحله در واقع در این حد تحقیقاتی انجام می شود بعد هم رها می شود، برخی هم دنبالش را می گیرند به نتیجه هم می رسانند
این بخش که در رابطه با علم و تکنولوژی و توسعه صورت می گیرد ما در یک بخشی قرار گرفتیم که پیشتاز هستیم ما هیچ راهی نداریم دانشگاه های ما عقب تر از شما هستند اصلاً در این شک نکنید نه از نظر فرمول بلکه از نظر توسعه. یعنی کارهایی که شما دارید
می کنید ممکن است الان در دانشگاه علمش نباشد یا خیلی محدود است، پول در این چیزهاست. سرخودمان را کلاه که نباید بگذاریم ما الان قراردادها را مرور می کنیم غیر از این است که قرارداد GC برای موبایل معادل 675 میلیارد تومان بسته ایم، مگر کم پولی است برای یک کشور. واقعاً آن طور که ثروتمند نیستیم . خیلی پول است، خیلی پول است، حالا شکل ظاهری اش را ممکن است درست بکنیم و قانون 51% را رعایت کنیم می شود این کارها را کرد مدیر می تواند نگران این کارها اصلاً نباشد می تواند همه این ها را درست کند ولی نتیجه اش چه می شود ببینیم کارهای این پروژه انجام شد تمام شد جز این که یک سیستمی تحویل ما دادند دیگر از نظر دانش ما چه داریم از نظر نیروی انسانی از نظر تجهیزات از نظر مدیریت این بخش چه داریم،بالاخره چند میلیون خط موبایل می آید مدیریتش یک بحث است، دیگرکجای کار هستیم می توانیم جواب روشنی برایش درست کنیم همین بحث را در دانشگاه دنبال کنید ببینید چند دانشگاه شبکه فیبرنوری شما را می شناسند شناخت عمومی نه شناخت تخصصی، بسیار ضعیف، است یعنی اگر باشد محدودند آن هم علاقه شخصی شان است سیستمی نیست ولی شما در همان کشورهای پیشرفته در دانشگاه بپرسید شبکه زیرساخت شما در این بخش چه طوری است اکثر معلم ها و استادان به آن مسلطند و یا اطلاعات عمومی و کلی آن را دارند آن طور استکه کمک می کند هر کس جایگاه خودش را در شبکه پیدا می کند، وقتی نه دانشجو می تواند جایگاه برای خودش تعیین کند نه استاد و نه دانشگاه این شکاف بیشتر می شود وقتی می گوییم رشد تکنولوژی بالا می رود رشد در دانشگاه مورچه ای و لاک پشتی هم نیست اگر می گویید (تکنولوژی) هر شش ماه یا هر سه سال عوض می شود دانشگاه این طوری نیست این تغییرات در آن نیست اگر هست باید لمسش کنید و حضور داشته باشید.ما فکر کنیم این کار نه پول می خواهد نه سازمان. ببینید چگونه دانشگاه هایمان را حرکت بدهیم که نیاز شما را مرتفع کنند و تحول در آن ایجاد کنند همین طور فله ای آدم بیرون ندهد فله ای را بگذارید دانشگاههای غیر دولتی انجام دهند. بله به مکانیزم و غیره و مسایل درونی باید بپردازیم و واقعاً کار کنیم به نظرم باز نکات مهمتری هم وجود دارد،
به بخش خصوصی اشاره کردم ما چرا به وزیر گیر می دهیم که به بخش خصوصی توجه نمی کند چرا نباید بدنه این حالت و تفکر را داشته باشد که باید به تولید در داخل البته به مفهوم تولید، توجه شود، رشد داده شود ،حالا هر چه هست، تولید علم است، تولید دستگاه است تولید تجهیزات است، تولید مدیریت است سیستم باید این کار را بکند نه فرد، نمایشگاه تشریف ببرید ببینید اکثر تولید کنندگان داخل نگران آینده شان هستند این جور نیست که چینی ها همه جا رفتند و مثل ملخ خوردند خیلی جاها چینی ها رفتند و آنها تولید داخلی خودشان را هم دارند از چینی ها هم استفاده می کنند از تولیدات داخلی خودشان هم استفاده می کنند یک بالانسی را ایجاد کردند ولی این بحث وقتی ملی شد دیگر نمی تواند وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات خودش را کنار بکشد اگر کنار بکشد تولید کنندگان حتماً زمین می خورند اتفاقات دیگری می افتد باید چگونه دست اینها را بگیریم چگونه باید به اینها توجه کنیم که به ما مارک نخورد یعنی می روید کمکش کنید می گویند آقا این قدر ارزانتر می توانست از خارج بخرد، گران خرید،پس این مدیر متهم است اگر از خارج خریدید می گوید خوب این وابسته است کمیسیون و زیرمیزی گرفته و ازاین داستان ها. ولی این ها ذهن جامعه را به شدت مشغول کرده این را چه کسی باید انجام بدهد غیر ازاین که این بدنه و مجموعه باید انجام دهد ما شبکه را درست می کنیم الان شبکه درست شده که باید اداره شود اگر فکری برایش نکرده باشید راه می افتد، بعد گیر می کنید مشاور خارجی بیاید که درستش کنید ایرکام بیاید توصیه کند توصیه ها را هم نشود اجرا کرد پول خرج کنیم و غیره. شما ببینید پول کشورکجا هزینه می شود، پول کمی نیست این پول ها که داده می شود واقعا ً دراین مجموعه عدد و رقم هایی که می بینم عدد و رقم های بسیار کلانی است. چرا شما بازنشسته بشوید باید بروید بیکاربنشینید چرا نباید مشاورقوی برای این مجموعه شوید چرا نمی شود چون یاد نگرفتید. یک کارمند 30 سال کار کرده ، کار تخصصی هم کرده می رود بازنشسته شود بازنشسته که شد حالا هشتش گروی نهش است که حقوقش اینطوراست الی آخر. هفت هشت سال پیش فردی خارجی در هواپیما درکنارم بود که درپتروشیمی امام کارمی کرد میگفت فوق دیپلم دارم وماهی هجده هزار دلار به من می دهند بازنشسته ام، اوبه عنوان مشاورعمل می کرد آن کاری که توضیح می داد مطمئن بودم که هیچ کس درایران نمی تواند این کاررا بکند ولی این مجموعه می توانستند این آدم را بپرورانند یعنی اگر شما با بخش خصوصی کار کنید وخدمات آنها رشد کند. آن امکان را برای خودتان ومجموعه درست کرده اید و مشاورقوی درست می کنید شما اگرکاری را به داخلی ها بدهید چه کسی می تواند انجام دهد؟ هیچ کس . یک جایی باید شروع کنیم هر جا شروع کنیم به نظرم باید عددی و رقمی ازاین قرارداد ها وبودجه ها کنار بگذارید و صنعت داخلی را حرکت دهید دنیا دارد ازنیروی انسانی ما به خوبی بهره می گیرد. المپیا دی هستند اما خود ما گیریم. ما الان یک المپیادی را اینجا بیاوریم ما به او می گوییم چکار کن؟ می گویم مشکل پول نیست خیلی ها که الان به خارج می روند نه به خاطر پول است، پدردارد مادردارد، عاطفه دارد ، خیلی چیزها. واقعاً دوست ندارد برود می خواهد اینجا بماند ولی می ببیند غیرمفید است نمی خواهد درحد یک کارشناس معمولی بماند ولی علم و دانش روز دست مجموعه مخابرات است به نظرمن NGN اگر مطرح می شودیک بحث روز علمی است خیلی آدم ها را می تواند دورخودش جمع کند اگر بحث شبکه و موبایل را می کنیم خیلی آدم ها را می تواند دور خودش جمع کند هزینه ای هم ندارد درمقابل آن 675 میلیارد تومان که قرارداد می بندیم هزینه کنیم این که می گوییم کارکارشناسی. ما باید جهت به دولت بدهیم چرا دولت جلسه ای صحبت کند ازهمین جا می آید، این قرارداد بالا می آید می شود عدد و رقم. در مراکز خودش تصویب می شود، می گویند اجرا کن غیر ازاین است؟ بعید می دانم دولتی گروهی ، وزیری رئیس جمهوری بگوید آقا این قرارداد 675 میلیاردتومان را باید ببندیم. از اینجا می آید. از پایین به بالا می رود، اگراین خوب تدوین شود که عرق ملی می خواهد یعنی یک شرایطی را می خواهد که مسائل خودمان ودرگیری ها و مشکلات راکنار بگذاریم و کمی فراتر از اتاق و میزمان ودستگاههای مان کار کنیم ببینیم چه اثری دراین کشوردارد واقعاً شما اثر دارید تک تک شما، این جور نیست که بی اثرباشید . من در جلسه مدیران استان، عرایض شبیه به این کردم این عرایض نپخته است ولی به هرحال بحث مردم است من خیلی از عقیده های خودم را اینجا مطرح نمی کنم، نظرات مردم است می گویند. شما مدیرا ن مصاحبه می کنید ، بنده روی اینترنت خوانده ام،660 میلیارد تومان برای فیبر نوری سرمایه گذاری کردیم غیر از این است .کم نیست خیلی پول است درچهار یا پنج سال این قدر پول سرمایه گذاری شده، خوب طرف درخانه اش نشسته اینترنت هم که یکی از آقایان بحثش را کرد اینطور حل نمیشود که ما بخواهیم ماست مالی اش کنیم، می گوید آقا 660 میلیارد کم که نیست من الان درخانه ام نشسته ام. این فیبر نوری کجاست، شما دردانشگاه می روید، دانشجوی مخابرات هیچ اثری از آن نمی بیند هیچ حرکتی نمی بیند. هیچ تحولی در آن نمی بیند. خلاصه لمسش نمی کند، در خانه می آید نمی بیند، حالا موبایل فرق می کند اگر پول هم ندارد دست این و آن می بیند . کاملاً قابل لمس است تلفن ثابت قابل لمس است وقتی در یک شهری به روز شد دیگر احساس آرامش میکند می گوید همین امروز میروم می گیرم دیگر نمی رود به عنوان سرمایه این را بخرد و آن را در بازار به قیمت دیگری بفروشد به هرحال این ها قابل لمس است ولی در بحث هایی مثل زیرساخت قابل لمس نیست واقعاً نیاز به یک تدبیر و تفکردارد که این ها زودتر وارد زندگی مردم شود ، تحول ایجاد کند یک پایلوت درست کنیم که حداقل به مسئولان کشور نمایش دهیم که از آن ها بودجه بگیریم به دانش آموز، دانشجو به کسانی که طالب علم هستند نمایش بدهیم و بگوییم فیبر نوری این تحول را ایجاد خواهد کرد همه اش نخواهیم اسلاید نشان بدهیم اسلاید های اینترنت بهتر از این اسلاید ها یی است که شما امروز توضیح دادید این سوالهایی است که از ما می کنند امسال ببخشید که من ازاین اصطلاحات استفاده می کنم پدرمن در آمد تا دو دانشجو را به عنوان کارآموز وارد یک سازمان کنم ، یک سازمان خوب ، اکثر دانشجویانی که به اداره مخابرات شهرستان ها می روند و برمی گردند گزارش کارآموزی آن ها هست اگر کسی نمونه خواست می آورم نشان می دهم ببینید آن ها که آنجا رفته اند چه یاد گرفته اند یک تلفنچی می رفت با این چه فرقی داشت هیچ فرقی نداشت یکی ازچیزهایی که من دردستور العمل دارم می گویم درآخر کار نتیجه گیری کنیم که دانشجوی بعدی برود یا نرود اکثراً می گویند نرود عمرش تلف است . بعضی جاها را دوست دارند یک جاهایی مثل مرکزتحقیقات مخابرات که چیزی یاد می گیرند اما آنجا کسی را به سادگی راه نمی دهند تعداد محدودی را راه می دهند ما چگونه می خواهیم این ارتباط را برقرارکنیم این درها باید بازشود. مدیر محترم آموزش شما اختیار بنده را دارید بنده وزیرم جناب عالی حرکت کن ببین چگونه می توانی دانشجویان را به اینجا بکشانی و این در را بازکنی ، این نخبه ها را ، چگونه می توانی تحول آموزشی ایجاد کنی این کار ها به نظرم حتی اتاقک نمی خواهد . دانشگاه آنقدر اتاقک داردکه خاک می خورد چه کنیم که سطح علمی جامعه را بالا بیاوریم فقط نخواهیم آمار بدهیم نخواهیم بگوییم 31هزار کیلومترکشیدیم جامعه
متوجه نمی شود 56 هزارکیلومتر فیبر نوری چیست به نظرم باید با زبان دیگری با جامعه صحبت کنیم که علاقمند و امیدوارشود زیر ساخت رشدمی کند بداند سه چهار سال دیگر این تحول ایجاد می شود ما نباید فرافکنی کنیم ما وظیفه خودمان را باید انجام دهیم ما ممکن است بگوییم که رادیو وتلویزیون باید این کارراکند . این وظیفه تلویزیون است بله متولی آنها هستند .ولی ما هم در حد خودمان میتوانیم کاری انجام بدهیم و این فعالیت ها راگسترش دهیم به هرحال بحث خیلی زیاد است ببخشید من سر شما را درد آوردم ما در خدمتتان هستیم به نظرم می شود در این بخش حرکت ایجاد کرد و انشاا... هم کارها بهتر انجام شود و هم رضایت بیشتری در بدنه ایجاد شود والبته نارضایتی مجموعه ضرورت دارد . اگر کسی یک جایی راضی شد توقف می کند ما باید بطلبیم، مطالبه اگر نداشته باشیم توقف می کنیم ولی خدای نخواسته آن حالت نباشد که یاس ایجاد کند اگر مهندسی ، کارشناسی مدیری یاس پیدا کند مراحل سقوطش شروع می شود ولی اگر راضی هم شود همین می ماند در نتیجه باید حتماً درآن جهت حرکت کنید
ما درهمه این بخشها کار می کنیم نیاز به همکاری شما هم داریم یک وضعیت و فضای خوب را برای مجموعه مخابرات درکشور باید ایجاد کنیم به همین دلیل ما فکر کردیم شبکه بازرسی را در این مجموعه بهتر درست کنیم برای اینکه مدیران را از این اتهامات نجات دهیم از بازرسی هم توقع داریم که این حرکت را انجام بدهد من جای دیگر هم گفتم مدیر ما باید سینه سپر کند بگوید من سالم هستم نباید خودش را کنار بکشد هرکس خودش را کنار کشید ناسالم است الان فصلش است که مدیر بگوید من سالم هستم. اگر کسی با من کار داشت در دسترس هستم و برای کارهای شخصی آدم هایی را گذاشته ام که کاملاً اختیار دارند مطمئن باشید اول به آن ها رجوع کنید این پیغام را هم به بقیه دوستان بدهید شاید من نتوانم با همه 2700 نفر ملاقات کنم اگر کسی مشکل دارد بتوانند حل کنند ، حل می کنند نتوانند حل کنند خوب نمی توانند ، به هرحال این اختیار را دارند اگر نتوانستند من در خدمتتان هستم بعداً به من رجوع کنید همه شان تام الاختیاراند. مدیر شرکت تام الاختیاراست برای آن وظایفی که برای خودش دارد اگر اختیارات خاصی هم بخواهد من به او می دهم معتقد نیستم که مدیر کمتر از بنده دلش برای کشورمی سوزد. ممکن است مسئولیتش کمتر باشد ولی مسئولیت حتماً قابل واگذاری است می شود واگذار کرد. اگر مشخص شود که برای خودش مشکل ایجاد نشود. چند نفر نگران بود ند این نگرانی را من هم دارم اگر به درد دل ختم شود واقعاً جلسه اتوماتیک ختم می شود یکی دو جلسه میگذاریم یا شما می گویید کاری ندارید یا ما می گوییم کاری نداریم. جمع می شود ولی در این جهت باشد که یک محیط و فضای خیلی خوب و بهتر ازگذشته را ایجاد کنیم. راندمان را بالا ببریم ، کارکنیم نشاط داشته باشیم مشکلات روزمره با مسائل اداری خودش گرفتارمان نکند در این جهت باشد هر چند که برگزاری این جلسات در هفته و هر روز امکان پذیر نیست. می گویند خانواده مخابرات 50 هزار نفراست هنوز ما آمار جمع وتفریق نکردیم ، پست حدود 20 هزارنفرند الحمد ا... همه چیز داریم پست بانک و فرودگاه ( یک دولت) این مجموعه انسانی بزرگ و قوی است و باید درخدمت همه باشیم و من این قول رامی دهم که بتوانیم این جلسات را تکرارکنیم حتی با یک جمع گسترده تر. واقعاً من استفاده کردم معتقد هستم این کار را شما هم بکنید ما این کار را کردیم شما هم بکنید. جوابش ر ا می گیرید خصوصاً مدیران با مردم ارتباطتان رازیاد کنید یعنی بین مردم بروید ، آن ها که ماشین سوارند واقعاً سالی دو بار اتوبوس سوار شوند سالی دوبار هم به جای خانم تان به صف مرغ وتخم مرغ بروید ببینید مردم چه می گویند همان مردمی اند که روز22 بهمن می آیند پای کار ، مردمی که روز قدس می آیند پای کار ، همان مردمی اند که روز دفاع از نظام پای کارند و ببینید چه می گویند مجموعه ما چه می گوید خیلی کمک می کند. خودمان را از این بالا کمی پایین بیاوریم. کمی مردمی شویم و بخواهید که خدا این توفیق را به شما بدهد این توفیق هم خیلی آسان بدست نمی آید از مدیرا ن خواهش می کنم حتماً با بدنه ارتباطات را بیشتر کنند از این نوع جلسات سه یا چهار ماه یکبار می گذاریم انتظار این است که مدیران خیلی بیشتر از این در جمع های کوچک ترکه راحت تر می شود صحبت کرد بحث کرد ، دوستانه صحبت کرد حضور داشته باشند تا کار جلو برود و این را حتماً انجام بدهید و ارتباط با بدنه ومردم داشته باشید و مشکلات را گوش کنید و اگر نمی توانیم مشکلات را حل کنیم حداقل می دانیم عده ای این مشکلات را دارند و مثل ما بی مشکل نیستند این توصیه را هم خدمتتان دارم البته شما کمتر ارباب رجوع دارید ولی خانواده مخابرات همه با هم هستند هر از گاهی به نیابت از بنده از مرکزی بازدید کنید مشکلی بود به من گزارش دهید .اگر مسایل پیگیری و شخصی داشتید اگرجایی حل نشد اگر من را هم پیدا نکردید مشاور مرا پیدا کنید با ایشان تماس داشته باشید عذر می خواهم خیلی طولانی شد والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته.