با صلوات بر محمّد و آل محمّد (ص) و با تبریک آغاز سال نو و بهار طبیعت که امسال به حسب حسن اتفاق ، با آغاز ماه ربیع توأم گردیده به یکایک مدیران و همکاران محترم در تمام سطوح تابعه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ، اینک که در آغاز سالی نو و حرکتی جدید قرار داشته و قریب به 5/1 سال از فعالیت دولت خدمتگزار نهم می گذرد ، با امید به آنکه انشاء الله فرصت را غنیمت شمرده و ربیع قمری را به ربیع فعالیت و خدمتمان در سال 86 تعمیم دهیم ، تأکید بر چند نکته و یادآوری برخی تذکرات را به همکاران خود لازم می دانم.

 1- ضمن ابلاغ سلام و ارادت و تبریک اینجانب به تک تک اعضائ خانواده همکاران محترم ، از همراهی و همدلی آنها با عزیزان شاغل در وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات سپاسگزاری نموده که بدون شک بخشی از توفیقات حاصله در این حوزه مرهون همدلی و همراهی آنهاست.

 2- آنچه که امروز در منظر توسعه و پیشرفت قابل توجه در حوزه های مخابرات، پست، پست بانک و دیگر واحدهای تابعه وزارت شاهد آن هستیم ، بدون شک مرهون خلوص نیّت ، همدلی و تلاش شبانه روزی مدیران            و همکاران محترم، اعم از زن و مرد ، رسمی و قراردادی و شرکتی و روز مزد   و ... می باشد. خانواده ای عظیم که با فشردن دست یکدیگر در طول یک و نیم سال گذشته و با تکیه بر خدمات و زیرساخت های مدیران و کارکنان ادوار

قبل،توانستند درحدّ بضاعت و توان و بودجه و زمان ،  خدماتی ارزشمند ارائه داده و رضایت خاطر مسئولان عالی نظام و مردم شریف و نجیب ایران اسلامی را در اقصی نقاط کشور فراهم نمایند ، شما نشان دادید که می‌توان در اجرا‌ زمان را کوتاه کرد و در عین دقت و حساسیت و حفظ کیفیت ، توسعه کمّی را سرعت بخشید.
انجام کامل تعهدات در واگذاری سیم کارت و افزایش نسبی کیفیت تلفن‌همراه و کاهش قیمت آن و رقابتی کردن آن ، به روز رسانی واگذاری تلفن ثابت در بیشتر نقاط کشور، تکمیل و توسعه شبکه فیبرنوری و زیرساخت‌های ارتباطی و اطلاعاتی کشور ، ارتباط دهی به بیش از 5000 روستای جدید، افزایش چشمگیر کیفیت و کمیت خدمات IT ، همه در حوزه مخابرات ، راه اندازی بیش از 2000 شعبه ICT روستایی ، افزایش کیفیت و کمیّت خدمات پستی در حوزه پست و پست بانک ، ایجاد افقی روشن در حضور قدرتمند ایران در حوزه فضایی ، افزایش ابعاد نظارت تخصصی در حوزه های تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی و ... همه و همه گوشه ای ناچیز از دریای بیکران حوزه خدمات ارزشمند شماست.
امروز رضایت خاطر مقام معظم رهبری « مدّ ظله العالی » ، ریاست محترم جمهوری ، قاطبه نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی ، دستگاههای نظارتی و ... ضمن مباهات برای همه شما همکاران محترم، موجب افتخار اینجانب نیز می باشد و از اینکه خداوند متعال توفیق خدمت در جمع شما همکاران خدوم را به این بنده خود عطا فرموده ، سجده شکر بجای آورده و به سهم خویش از اعماق وجود از شما سپاسگزاری می نمایم.
3- به حسب قاعده بشری و ضرورت تذکر نکات کاری، ضمن تأکید مجدد بر مفاد بخشنامه شماره 18137/1 مورخ 13/7/84 و اعلام آنکه لازم است موضوعات تصریح شده در بخشنامه مذکور و این بخشنامه و همچنین مفاد‌ میثاق نامه مدیران ، بطور دائم نصب العین مدیران و کارکنان قرارگیرد ، توجه

شما را به موارد زیر جلب نموده ، انتظار دارم این اصول که تصریحاً و بدون دخل و تصّرف برگرفته از فرمایشات مقام معظم رهبری مدظله العالی در دیدار برخی از کارگزاران نظام است ، به عنوان منشور خدمت در پیشگاه خداوند منّان موردنظر و عمل همه ما قرارگیرد:

1/3- مسئولیت یعنی چه ؟ این مسئولیت و منصبی که در نظام اسلامی داریم ، طعمه و سرمایه و کاسبی نیست ـ اشتباه نشودـ مسئولیت در نظام اسلامی باری بر دوش انسان است که باید آن را به خاطر هدف و نیتی تحمل کند. در این راه ، از خیلی چیزها باید گذشت. نه فقط از شهوات حرام ، از شهوات حلال نیز باید گذشت.
مسئول نظام اسلامی ، مسئولی است که برای مردم و در راه خداست، برای هوی و منافع شخصی خود نیست.
2/3- اشراف گری: کمتر خرج کنیم ، کمتر بذل و بخشش بی جا کنیم ، کمتر به زندگی شخصی خودمان بپردازیم. اما حالا مثل عروسی اشراف عروسی بگیریم ، مثل خانه اشراف خانه درست کنیم ، مثل حرکت اشراف در خیابانها حرکت کنیم ، اشراف مگر چگونه بودند؟ چون آنها فقط ریششان تراشیده بود ، ولی ما ریشمان را گذاشته ایم؟!
حق ندارند زندگیشان را با اعیان و اشراف و متمکّنان و یا منحرفان                 اندازه گیری کنند. تغییر دکوراسیون اتاق مدیرکل و معاون وزیر و وزیر و فلان مسئول قضایی و فلان مسئول در بخش های گوناگون دیگر باشد ، این جرم       و خطاست.
اگر ما دنبال مسائل خودمان رفتیم، به فکر زندگی شخصی خودمان افتادیم ، دنبال تجملات و تشریفاتمان رفتیم ، در خرج کردن بیت المال هیچ حدّی برای

خودمان قائل نشدیم ، مگر حدی که دردسر قضایی درست کند! و هرچه توانستیم خرج کردیم ، مگر اعتماد مردم باقی می ماند؟

3/3- رعایت بیت المال: هرکس که بیت المال مسلمین را ملک خود به حساب می آوردـ یا به زبان بگوید و یا اگر نگوید در عمل این طور وانمود کند که ما این قدرها حق داریم ـ و با بیت المال مثل اموال شخصی خود رفتار کند ـ یا بخورد یا ببخشد یا در راه اغراض شخصی از آن استفاده کند ـ نمی تواند دنباله روی علی(ع) به حساب بیاید. ما مسئولان وظیفه و تکلیف داریم که خودمان را با رفتار امیرالمؤمنین تطبیق دهیم و جهت حرکت خودمان را با او بسنجیم ، آحاد مردم هم همین تکلیف را دارند.
کسی که امکانات شخصی دارد ، حق ندارد از امکانات دولتی استفاده کند و من الآن اعلام می کنم و قبلاً هم نوشتم و این را گفتم که آن وقتی که آقایان امکانات شخصی دارند ، حق ندارنداز امکانات دولتی استفاده کنند. اگر ماشین دارید ، آن را سوارشوید و به وزارتخانه و محل کارتان بیایید ؛ ماشین دولتی یعنی چه؟ ولله اگر من از طرف مردم مورد ملامت قرار نمی گرفتم که مرتب ملاحظه ، جهات امنیتی را توصیه می کنند ، بنده با ماشین پیکان بیرون می‌آمدم.
آن کسانی که از اموال دولتی و بیت المال استفاده می کنند ، باید به قدر حق     و ارزش کارشان برخوردار شوند. نمی شود که عده ای برخورداری های زیادی داشته باشند.

4/3- ساده زیستی: این فرهنگ غلطی است که هرکس در مسئولیت های دولتی به مقام و مسئولیتی رسید ، باید فلان طور خانه یا فلان طور وسیله رفت و آمد ، یا فلان طور امکانات زندگی داشته باشد.

فرض بفرمایید اگر از لحاظ کیفیت آرایش محل زندگی و محل کار ، کیفیت زندگی در درون خانواده ، چگونگی ازدواج  فرزندان ، مهریه ها ، جهیزیه ها و از
این قبیل چیزها ، وقتی به وسیله یک نفر در سطح عالی و در میان صاحب مناصب ـ حکومت اسلامی به شکل غیر اسلامی آن ، به معنای مسرفانه ـ انجام بگیرد ، این می شود فرهنگ ؛ بقیه نگاه می کنند و یاد می گیرند. مهریه ها بالا می رود ، ازدواج ها مشکل می شود ، زندگی سخت می شود و همین رفتار به تدریج آثارش در طول مدتی کوتاه یا بلند ، در متن جامعه منعکس می شود.
ساده زیستی چشمگیر حضرت امام (ره) و حساسیت معظم له نسبت به بیت‌المال و نیز مراقبت از اطرافیان ، نمونه ای است فرا روی مسئولان و مدیران ، آن هم نمونه نزدیک  و غیر معصوم، تا بهانه ها ساز نشود.
آن انعکاس تجمل شما در زندگی مردم است. بعضی ها از این غفلت می کنند! وقتی شما جلوی چشم مردم ، وضع اتاق و دفتر و محیط کار و محیط زندگی را آنچنان می کنید ، این یک درس عملی است و هرکس این را می بیند ، بر او اثر می گذارد. حداقل این را باید رعایت کرد.

5/3- توجه به عبادت: اوقات خود را که برای کارهای گوناگون صرف می‌کنی، بهترین و با نشاطترینش را بگذار برای خلوت بین خودت و خدا ؛ یعنی حالت ارتباط با خدا و انابه به او و تضرع را برای اوقات خستگی و کسالت نگذار. از دعاهای معتبر ـ بخصوص صحیفه سجّادیه ـ با توجه به معانی و مفاهیمش حتماً استفاده کنید. ولو کم ، اینها انسان را در همه میدانها قوی می کند و در دل و روح و باطن خود احساس دورنی نباید بشکند. اگر این احساس شکست ، هیچکدام از سپرهای دفاعی مادی ـ نه سیاسی اش ، نه  اقتصادی اش ، نه نظامی‌اش ـ انسان را نجات نخواهدداد. این دعاها ، این نقش را ایفا می کنند. اگر بتوانید ، صحیفه سجادیه را حتماً در نافله های نیمه شب بخوانید ؛ اینها را جزء کارهای لازم بدانید.

توجه در نماز را خیلی باید جدّی گرفت ، اینها شما را آنچنان مستحکم می کند که درخود احساس قدرت می کنید. در همه حالات خدا را خواستن ؛ این ، آن درس بزرگ پیامبر به ماست. هیچ روزی بر شما نگذرد که مقداری از آن ـ ولو ده آیه ، پنج آیه ـ با تدبیر تلاوت نکنید ، این ، به شما نورانیت می بخشد.
دعا کنید ، نافله بخوانید ، توجه پیدا کنید ، متذکر باشید ؛ در شبانه روز ، یک ساعت را برای خودتان و خدای خودتان قرار بدهید. از کارها و اشتغالات گوناگون ، خود را بیرون بکشید. با خدا و با اولیای خدا و با ولی عصر(عج) مأنوس بشوید. با قرآن مأنوس باشید و در آن تدّبر کنید.

6/3- رعایت قانون: آن کسانی که در جایی مسئولیت دارندـ مسئول یک اداره یا یک میز ـ فرقی نمی کند یک ناحیه کوچک ، یا مسئولیت های بزرگ ، همه مثل هم است ـ بالاخره انسان بایکی آشنا نیست ـ نمی خواهیم این را بگوییم منظور ما برخورد و رفتار قانونی است.

7/3- خودسازی: ما مسئولان باید خود را بسازیم ، مرتب با خود کلنجار برویم. یکدیگر را به حق وصیت کنیم. یکدیگر را ارشاد کنیم ؛ مثل آینه ای در مقابل یکدیگر ، عیوبمان را صادقانه به هم نشان دهیم. بنا را بر رفع عیب بگذاریم و خود را روز به روز بهتر کنیم. انتقاد در واقع هدیه کردن عیوب آنها به خود آنهاست.
اصرار دارم حتماًَ هر روز قرآن کریم را تلاوت کنید؛ ولو یک صفحه، ولو نیم صفحه ، امّا این هر روز تکرار بشود.
کار خود را خدمت و وسیله تقرب الی الله بدانید و برای خدا کار کنید هر چه می‌توانید از ضعف های کار خودتان کم کنید. هرچه می توانید احساسات و خواست شخصی را در محیط کار دخالت ندهید.

8/3- رعایت تقوا: تقوا یعنی مراقبت از خود ، مراقب باشید که کار را شجاعانه و قوی  و با قدرت و توکّل به خدا انجام بدهید. در هر سطحی که هستید ، پیش بروید. یکی از آفات ، همین است که انسان ، شجاعت نداشته باشد.
البته بالاترین و واجب ترین زهدها این است که انسان ازحرام پرهیزکند ، پارسایی ، دامن را پاک نگه دارد و زهد بورزد.
خدای متعال گاهی با پول کم ، برکت خود را عطا می کند. گاهی با پول زیاد و با فراوانی درآمد ، برکت از انسان گرفته می شود. وقتی انسان تقوا داشته باشد ، وقتی برای خدا کارکند و اخلاص پیشه نماید ، خدای متعال به کارهای ما برکت می دهد.
ما باید خودمان را به معنای واقعی کلمه ـ نه به معنای تعارفی کلمه ـ خدمتگزار مردم بدانیم. ما در هرسطحی از سطوح که هستیم ، باید این فکر را که               « از امکاناتی که دراختیار ماست ، می توانیم برای تأمین خواسته ها و هوس های خود استفاده کنیم، پس بکنیم.»  به کلّی دور بیندازیم. این را تحمل کنید و بسازید. به فکر نباشید که زندگی خودتان را تأمین کنید.
اسراف در آب ، اسراف در نان ، اسراف در مواد غذایی ، اسراف در وسایل زندگی، زیاده خریدن ، زیاد مصرف کردن ، دورریختن چیزهایی که قابل استفاده است ؛ اینها تضییع نعمت خداست.
صرفه جویی ، یعنی آن چیزی را که قابل استفاده است و می توانیم از آن استفاده کنیم. نسبت به امکانات ، با هوس رفتار نکنیم. دائماً چیزهای ماندگار را نوکردن و چیزهای ضایع نشدنی را دور ریختن ، روش درستی نیست. به نظر من باید مسئولان کشور راه صرفه جویی و مقابله با اسراف را به مردم یادبدهند.

برادر و خواهر عزیز آنچه که عرضه شد میثاقی است بین اینجانب به عنوان نماینده دولت اسلامی و شما به عنوان کارگزار این نظام ، در محضر پروردگار ـ شاهد و ناظر ما خداوند منان است و البته تمامی بندگان مخلص و پاک نیّت ، لذا:

الف ـ به حسب واجب امر به معروف و نهی از منکر بر تک تک آحاد کارکنان    و مدیران وزارت متبوع است که با تأمّل و تدبیر و بدور از حبّ و بغض و تنگ نظری ، ناظر بر اعمال و کردار یکدیگر بوده و خدای نخواسته موارد انحراف احتمالی را ابتدا با تذکر برادرانه و سپس با انعکاس منطقی و محترمانه در چارچوب سلسله مراتب مدیریتی گوشزد نمایند.
ب ـ بازرسی های مستقر در تمامی شرکتها ، سازمانها ، مراکز و ادارات کل نیز به عنوان ناظر امین  می بایست در چارچوب وظایف محوله حسن اجرای میثاق مذکور را کنترل و برابر رویه ابلاغ شده  با همکاری مدیران محترم در تثبیت این اصول ارزشمند به عنوان منشور خدمت خالصانه درسال 86 و انشاء الله سنوات بعد همت بگمارند.
ج ـ در سال 86 محورهای زیر به عنوان شاخص در برنامه کاری همه مدیران در تمام سطوح قرار گرفته و دائماًَ مورد توجه و دقّت مستمر قرار گیرد :
1/ج- ایجاد فضای پر نشاط و سالم و شاداب برای خدمتگزاری هر چه بیشتر و بهتر به مردم ، با روشهای گوناگون از جمله توجه مضاعف به ابعاد معنوی ، اخلاص- تندرستی و سلامت فردی      و ....
2/ج- افزایش ارتباط با ارباب رجوع و کارکنان و آحاد مردم از طریق ملاقات های مردمی- ملاقات با کارکنان در سطوح مختلف ، انجام بازدیدهای سرزده و ... .
3/ج- ایجاد کمیته های کارشناسی با بهره گیری از همکاران خوش فکر به منظور افزایش     بهره وری و تلاش در جهت بهینه سازی فرآیند امور.

4/د- تنظیم برنامه یکساله برای حوزه تحت مسئولیت و زمینه توسعه و افزایش کیفیت و رجوع مستمر به برنامه در طول سال به نحوی که این برنامه قابلیت حاکم کردن فکر و اندیشه و نوآوری و ابتکار و خلاقیّت را در مجموعه داشته و امکان ارائه آن به اینجانب و مدیران ارشد وزارتخانه در صورت نیاز وجود داشته باشد.
5/ج- ارائه آمار عملکرد در حوزه تحت مسئولیت با شیوه های مختلف و کارآمد به تمام اقشار مردم و مدیران حوزه فعالیّت و خدمت و به این وسیله افزایش بعد امید و ایجاد انگیزه                و خود باوری.

دـ همه مدیران تا سطح رؤسای ادارات موظفند مفاد این بخشنامه را به‌نحو مناسب ( مانند نصب در تابلو اعلانات ) و بطور مستمر در طول سال به اطلاع همه همکاران و ارباب رجوع برسانند.

از خداوند متعال برای همه شما خدمتگزاران راستین اسلام و انقلاب اسلامی توفیق مسئلت می نمایم.

محمد سلیمانی
        وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات