از همه عزیزان تشکر می‌کنیم در ماه محرم هستیم سئوالات زیادی به ذهن می‌رسد که امام حسین (ع) چرا اینگونه عمل کرد و در صحنه آمد چه کاری می‌خواست انجام دهد هدفش چه بود؟ از زاویه‌های مختلفی می‌شود نگاه کرد. به نظر می‌رسد که مهمترین مسئله هدایت بشر در مسیر کمال بود ، خواست راه کمال را نشان دهد. مسیر کمال بشریت، مسیر حساسی است. شاید فضای آنروز برای ما قابل تصور نباشد. چگونه می‌شود که اولاد پیامبر را خارجی بنامند غیر قابل باور است ولی واقعیت است. این غباری که در عرض چند دهه جامعه را گرفت و همه گیج و منحرف شدند و در مسیری قرار گرفت که جمعیت چند هزار نفری در مقابل این جمعیت هفتاد نفری قرار گرفت چگونه شد؟ آیا می‌شود تکرار شود؟ آیا اینکه می گوییم همه جا کربلا ست همه جا عاشوراست، چگونه است؟ آیا هست یا نیست.
بعد از انقلاب شاید ما بهتر از نسلهای دیگر درک کنیم اگر بی احتیاطی می کردیم. اگر مسئولین ما و سردمداران این کشور به سمت اشرافی گرایی بروند یا هر کس به جیب خودش فکر کند این اتفاقات ممکن است بیفتد. به هر حال همه می‌دانیم انسانها دوست دارند که مسیر کمال را طی کنند خوب برای رسیدن به این مسیر ابزار و امکانات می‌خواهد. شاید همین ابزار و امکانات است که الودگی ها، انحراف، توقف، و برگشت را می‌آورد. خستگی در مسیر تکامل و بازدارندگی را می‌آورد. بعد به توجیه می‌افتیم. حتی شرایطی ایجاد می‌شود مسائلی که واضح و روشن است در مسیر و متن اسلام و قرآن آنها را شروع به توجیه کردن می کنیم. فساد را شروع به توجیه کردن می کنیم. دیدیم چه فضایی در چند سال پیش ایجاد کردند. دانشگاه مرکز استعداد، مرکز آزادی، مرکز اندیشه و بیان است. ولی دیدیم نفس نمی توانستیم بکشیم حتی دفاع از امام هم سخت بود. آن را که همه لمسش کرده بودیم و دیده بودیم. ولی این انقلاب صاحب دارد. مشخص شد که خون شهدا نمی‌گذارد انحراف در مسیر کلی ایجاد شود. باز هم کسانیکه می‌خواستند منحرف کنند مسیر را، هم خودشان شرمنده شدند و هم توسط ملت شریف ایران از مسیر باز داشته شدند. الان هم می بینیم غبارها کم و بیش است واقعاًَ‌ هم جدی است.
6 ماه است که بندج اصل 44 اعلام شده است ولی خود اصل 44 که بوده و دولت نهم در رابطه با آن حجم زیادی عملیات و کارهای اصولی انجام داده است. ولی صحنه مطبوعات را ببینید چگونه عمل می کنند. چگونه به مسائل رنگ می‌دهند که گاهی اوقات خودمان فکر می کنیم نکند کاری انجام نداده ایم. در رابطه با خصوصی سازی مخابرات، یک مورد تصدیگری دولت را اگر پیدا کردید، اعلام کنید ما واگذار می کنیم. نمی‌توانند پیدا کنند. خوب پس چه می‌گوئید؟ یک صحنه‌ای اجرا کردند که انگار هیچ عملیاتی انجام نشده است.
دولت در همین سه ماه اخیر دو مصوبه برای خصوصی سازی مخابرات داشته است. بحث شبیه این، بحث حقوقی، اثرات جانبی، بحث حاکمیتی و غیر حاکمیتی دارد. یک جمعیت وسیع را در حوزه های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی تحت تأثیر قرار می دهد. نیاز به مطالعات و کار و غیره دارد. این کارها انجام شده و مصوبه گرفته شده است. بعد می گویند این کارها را کردید؟ ما نمی دانستیم ‌حالا که می‌دانید چی؟ بعد می گویند چرا می خواهید به بخش خصوصی بدهید.
بخش مطبوعات را در زمینه تولید داخل تجهیزات مخابراتی را نگاه کنید. الحمد اله اینترنت وجود دارند همه اطلاعات در حافظه‌ها یا توسط عده‌ای ضبط می شود امروزه در دیتا بیس ها وجود دارد و قابل دسترسی است و می‌توانید دسترسی پیدا کنید کافی است در یکی از این سایت‌ها کلمه مخابرات را جستجو کنید . در سال 1384 و 83و 82 و 81 چه مطالبی گفته ‌شده، تولید کنندگان داخلی به چه بن بستهایی رسیده بودند؟ چگونه آه و ناله می‌کردند؟چگونه بیان می‌کردند که اینها ورشکسته شدند و غیره. و امروز می‌بینیم که قرارداد 168 میلیارد تومانی برای تولید تجهزات در داخل کشور بسته می‌شود. دولت نهم تصمیم می گیرد که این ریسک بزرگ را انجام دهد و در مرکز پژوهش‌های مجلس که چند ماه پیش رفتیم و مورد سوال بودیم. سوال کردند که چقدر مطمئن هستید که این موضوع جواب میدهد؟ گفتم مثل ماستی که ریختیم توی دریا و می‌خواهیم دوغ درست کنیم و یک ریسکی که ما قبول می‌کنیم اگر بتوانیم تجهیزات تولید کنیم، می‌شویم جزو 5 تا کشور اول جهان، اگر هم نتوانستیم می‌شویم مثل دو یا سه سال قبلمان و قبول کردیم. ولی حالا می‌بینیم که همان کسانی که سال گذشته می گفتند چرا تولید داخلی را تقویت نمی‌کنید حالا مدعی شده که چرا این قرارداد را بسته‌اید؟ چرا دولت را بزرگ می‌کنید؟ با یک قرارداد که دولت بزرگ نمی شود یک قرارداد با بخش خصوصی بسته شده دارد کارش را انجام می دهد آن بخش تولید می کند و می فروشد. این چه دولت بزرگ کردن است؟ از این بابت هم ما می‌دانیم چه می‌خواهند. بحث خصوصی اختصاصی سازی است. دنبال این هستند که اگر به نفع خودشان باشد عالی است. چرا دولت می‌گوید سهام عدالت؟ برای اینکه این ثروت توزیع شود.
دولت در یکسال آینده 7 هزار میلیارد تومان را برای همین واگذاری‌ها گذاشته است. در سال قبل در حد 200 میلیارد تومان و حداکثر 150 میلیارد تومان بوده است. بعد می گویند مگر می شود؟ دولت صنایع بزرگ را دارد واگذار می کند. اینجا که می بینند مسیر صحیحی انتخاب شده که بنیه مالی ملت را بالا ببرد اینجا می گویند نه. در دنیا نیز ابتدا به ملتشان توجه کردند.
همین موضوع بودجه را نگاه کنید ببینید مطبوعات چگونه گزارش دادند در بحث همین نفت چه مقالاتی نوشته شد. این ها از کجا می‌آیند. جن هستند یا پری هستند اینها غیب می‌دانند؟ از چه می‌دانند که دولت تصمیم گرفته بودجه را با نفت بر اساس بشکه ای 42 دلار ببندد. حالا که رئیس جمهور ارائه داد و دیدند 7/33 دلار است می‌گویند ما غافلگیر شدیم. دولت نهم دولت چابک و تصمیم گیرنده است. حجم کارهای که در همین بخش ارتباطات انجام شده از هر زاویه نگاه کنید ما سال گذشته در این موقع نزدیک 5/8 میلیون موبایل داشتیم. امسال نزدیک به 7 میلیون شماره اضافه شد. برگردیم به اردیبهشت بنده گفتم اگر این کار را کردیم معجزه است وزیر قبلی گفته این کار را نمی‌توانند انجام دهند و اگر من بودم این تصمیم را نمی‌گرفتم. ولی خدا توفیق داد به دست شما و مدیران و با تلاشتان تحقق پیدا کرد. خود ما برنامه‌ریزی تا خرداد 86 کرده‌بودیم که در بهمن 85 اتفاق افتاد. حالا می گویند می‌خواهند دولت را بزرگ کنند؟ چرا چه ربطی دارد خدمات دادن نیازمندی روستاها را برطرف کردن چه اشکالی دارد؟ در کدامیک از روستاهای کشور بانک رفته، آدرس دهید؟ سال 85 ، تاکنون در 1280 روستا پست بانک رفته و خدمات بانکی ارایه می‌دهد منابع بانکی هم از 150 میلیارد تومان به 250 میلیارد تومان رسید. پر درآمد است می‌شود مدیریت کرد. این کار توسط بخش خصوصی انجام می شود. بعد می‌گویند نمی‌شود که سرمایه مردم را به دست بخش خصوصی بدهیم.
تلفن ثابت را نگاه کنید. چند ماه قبل 18 میلیون بود اکنون به 22 میلیون رسیده است. مردم نیاز دارند مگر می‌شود به نیاز مردم بی‌توجه باشیم. مگر می توانیم نیازها را برطرف نکنیم. سال گذشته موبایل یک میلیون تومان تا هشتصد هزار تومان بود. بازار پر رونقی است برای کسانی که چنگ انداخته اند. حالا قیمت دولتی و آزاد یکی شده است. انحصار هر جا باشد بد است. انحصار در بخش خصوصی هم خطرناک است. باید حواسمان باشد. باید رقابت باشد شما باید فرصت را ایجاد کنید که همه وارد این بازارها شوند. در یک شهری آمدند همین موبایل را به صورت انحصاری به یک گروهی دادند یک ریال به دولت داده نمی‌شود. دولت که میگوییم مجموعه اجرایی نیست بلکه کل نظام است. اگر اینجور می‌خواهد واگذار شود هر کسی که می‌تواند این واگذاری را انجام دهد. کسی که باید حق و حقوقش را به ملت پرداخت کند. اگر منظور خصوصی‌سازی اینگونه است (به صورت اختصاصی) این تحقق در دولت نهم اتفاق نخواهد افتاد. ولی به حول و قوه الهی همه تلاشها در این بخش دارد انجام میشود و معتقدیم که در بخش ارتباطات انقلاب صورت خواهد گرفت.
در بخش اینترنت، شروع کردند یک فضایی را ایجاد کردن طوری که القا کنند که هیچکس در ایران دسترسی به اینترنت ندارد. آمار و ارقام نشان می‌دهد که امسال تعداد کاربران تاکنون اینترنت به 11 میلیون نفر رسیده است یعنی نسبت به سال گذشته 60 درصد رشد داشته است. الان که یازده میلیون از اینترنت استفاده می‌کنند اینها کجا هستند آیا ایرانی نیستند حالا اگر قبول ندارند ما که داریم پول آن را می‌گیریم ما یک شرکت درآمد هزینه هستیم شما می‌دانید که ارتباطات یک ریال از دولت نمی‌گیرد بلکه سود 65 درصدی را مجلس بر می‌دارد و برای جاهای دیگر می‌گذارد. بنابراین این اتفاق افتاده که پول دارد جذب می‌شود. تعرفه را که عوض نکردیم بعضی جاها قیمت هم کاهش پیدا کرده است بعد فرمول می‌نویسد که این یازده میلیون صحیح نیست.
در یک محفلی بودیم، گفتند چرا دولت به استانها می‌رود گفتم چرا که نرود. گفتند هزینه زیاد است؟ گفتیم ما که در خوابگاه مخابرات می رویم و ناهارمان هم معمولی است. در عوضش تصمیم است. وظیفه دولت گرفتن تصمیم است.
در هر استان 150 یا 200 تصمیم بزرگ گرفته می شود. وظیفه دولت تامین منابع و مشخص کردن آن است. در همین وامهایی که به بخش خصوصی مخابرات می‌دادیم قانونش بوده که سالی 40 میلیارد تومان بدهند تا سال 84 ،10 میلیارد تومان تحقق پیدا کرده است. حدود 10 ماه گذشته 45 میلیارد تومان تصویب کردیم 35 میلیارد تومان پرداخت کردیم عمدتاً کسانی در بخش IT وارد می‌شوند به دلیل اینکه دانش روز را می خواهد، جوان هستند. در توزیع همان 10 میلیارد تومان عمدتاً در تهران توزیع شده است. ما این را به هم زدیم استانها را فعال کردیم دولت معتقد است ساختن کشور با ساختن یک شهر یا 10 شهر کافی نیست بلکه همه باید با هم رشد کنند. اگر حاشیه‌نشینی شهرها را داریم دلیلش این است که جای دیگر را توسعه ندادیم مشکلات زیاد است ولی به هر حال باید جهت‌گیری باشد و همه در قالب برنامه است. مثلاً همین 40 میلیارد تومان در برنامه است و ما داریم مدیریت می‌کنیم و شیوه کار را عوض کردیم آن چیزی را هم که اتفاقاً قانون از ما خواسته داریم انجام می‌دهیم هیچکس نمی‌پذیرد که تمام پول در تهران توزیع شود نه قانون می‌پذیرد نه شرع می‌پذیرد. همدلی و هماهنگی هم بین دولت بسیار زیاد است به هیچ وجه ما بخشی فکر نمی‌کنیم این آمارهای که داده شد همه رشد‌ها در بخش 50 درصد به بالا است حرکتی که در این بخش شده 3 درصد یا 4 درصد نیست در بخش ارتباطات یک تحول جدی در کشور ایجاد شده و جای کار فراوان دارد.
در مساله دسترسی مشکل داریم باید بخش مخابرات و پست تلاش خودشان را بگذارند و بخش خصوصی در همین بخش باید تلاش کند و به آنها میدان بدهیم تا کار کنند 73 هزار کیلومتر فیبرنوری در کشور سرمایه‌گذاری شده این همه مراکز مخابراتی و امکانات و تجهیزات تاسیس شده تا مردم بتوانند از ارتباطات به خوبی استفاده کنند. خوب که می‌گویم، اولین مساله‌اش هزینه است سبد خانواده مشخص است از این سبد خانواده نمی‌توانیم مقدار زیادی بر داریم عده‌ای که حمله کردند به موبایل که توسعه داده نشود. حتی برایشان اعلام شد که در خاورمیانه ما از 15 کشور ردیف 13 هستیم اگر این حرکتهای شتابان را انجام ندهیم از افغانستان هم عقب می‌افتیم و وقتی این مسائل مطرح شد، جا خوردند و تأمل کردند، گفتند پس چرا فروش کم است. فروش هم کم نداریم قیمت بالاست قیمت خدمات زیاد است. خانواده متوسط ایرانی مشخص است ما هزینه بیشتری نمی‌توانیم برداریم و نباید هم برداریم باید تلاش کنیم بهره‌وری را بالا ببریم توسعه دهیم و از فناوری استفاده کنیم از این سرمایه گذاری بهینه استفاده کنیم.
به هر حال مجدداً تشکر می‌کنم. حاصل تلاش شما عزیزان را دیدیم خداوند به همه توفیق دهد از تک تک شما که در بوجود آوردن این پروژه‌ها نقش داشته اید تشکر می کنم. امیدواریم از تلاش باز نمانید و خسته نشوید.